“ایرانی بودن خیلی باشکوهه”

چجوری دارم تحمل میکنم این همه غم رو؟!

اینو کدومتون ساخته؟:))) نابود شدم از خنده.

عجییه اینترنت رو قطع نکردن

شبا همه‌ش صدای جیغ میشنوم تیر وقتی تو رگ اصلی میخوره یک صدای عجیبی داره من اصلا نمیدونستم خون صدا داره

خلاصه اینکه همش میگفتم عمرم بکشه و حتی یه روزم مونده به عمرم انقلاب و ببینم الان دیگه فقط سیاهی میبینم

تو خیابون یه لحظه فکر کردم جمهوری اسلامی تموم شد که یهو مردم مثل برگ ریختن زمین

حتی نمیتونم عصبانی باشم فقط گریه میکنم نمیکشم دیگه

هیچی جز سیاهی نمیبینم نا امیدی مطلقم تا حالا انقدر بعد این همه اتقات چند سال نا امید نبودم همه رو کشتن

از اون ساعت هایی تو شب که خط ها هم بسته میشد خیلی میترسیدم اون ساعت ها بو خون میدادن

از مادر مجتبی عاشقی ۳۰۰ میلیون تومن به همراه یه جعبه شیرینی گرفتن برای تحویل بچه‌ش. خدایا کاش نبودم

x.com/i/article/2015…

❗️❗️❗️❗️❗️❗️❗️❗️❗️ نوشته‌ای درخشان و تأثیرگذار از رضا یعقوبی؛ تحلیلی دقیق و صریح از آنچه گذشت و درس‌هایی که باید آموخت. به وقت ایران: یکشنبه ۲۵ ژانویهٔ ۲۰۲۶ ۵ بهمن ۱۴۰۴ مطالعه‌ی این نوشته به همه توصیه می‌شود.

این حق اشتراک سوگواری‌رو کجا می‌فروشن. گویا یه عده نسخه‌ی «پرو»ش رو خریدن و سوگوارتر میدونن خودشونو. جوری که اگر تو کمتر سوگواری کنی می‌زنن توی سرت که وای تو اخلاقیاتو باختی. من نمی‌دونم این جه جنس سوگواری‌ای هست که به جای همدلی، به «دیگرستیزی» منجر می‌شه.

شت ما ۹ ساعت آنتن نداشتیم فکر میکردم کل ایران همینن

خوب شد علی بندری تهش گفت انقدر نپریم به هم و قضاوت نکنیم. چه مرگتونه واقعا

جدیدا هر کی کنار اکانتش تیک ابی داره کسخله.

معذبم