"Her saf, kendisini ötekine karşı çıkarak konumlandırdıǧından, bizatihi kendi kendisine oluşturduǧu edim dahilinde kendi kendisine dayattığı sınırları fark edemez." Pierre Bourdieu

İyiliğe Yatkınlık sadece insan nispetinde düşünüldüğünde bir eğilimin mümkün oluşunun öznel zeminidir.

Sosyal medya,bir giyotin. En takvalı,keskin bıçaklara sarılı tatmin olma hali...

Olamadıklarının oldurduğu bir sen var. Olduğuna tesir edenden çok daha fazlasının etkisi orada. İhmalin icrasıyla

Kıtlıkta Ebuzer’den rol çalıyorsunuz. Tok olduğunuzda da Muaviye’nin şatafatına özeniyorsunuz.

Bir kavramın kesinliği erişilemezin dışlanmasıdır. Çünkü kavranan şeyin kavramıyla özdeşliğini reddeden neyse ne'liği, kavramın dağılmaması uğruna, kavrayıştan "başka bir tertipleme" talebinde bulunur.

Öyle çarpık bir zamanda yaşıyoruz ki, namus; günahtan özür dilemek zorunda kalıyor, eğilip izin istiyor / Hamlet Shakespeare

ibrahim güneşi evime sokan kim asma bahçelerinde dolaşan güzelleri buhtunnasır put yaptı ben ki zamansız bahçeleri kucakladım güzeller bende kaldı ibrahim gönlümü put sanıp kıran kim Asaf halet Çelebi

İbrahim içimdeki putları devir elindeki baltayla kırılan putların yerine yenilerini koyan kim güneş buzdan evimi yıktı koca buzlar düştü putların boyunları kırıldı.

"Ey bugün, Katlan bize biraz daha, çünkü gelip geçenlerden başka bir şey değiliz." Mahmud Derviş

Hakikat "yerleştiğimiz yerden" kovulur. Olurda "doğruyu söyleyen" sızmayı başarabilirse yerleşkenin sınırına "ibret olsun diye asılır".

BENİM, YUSUFUN Ey Babacığım Kardeşlerim beni sevmiyorlar Öleyim istiyorlar Öleyim ki beni övebilsinler Biricik kardeşimizdi diyebilsinler Beni bir kuyuya attılar Ve dönüp kurdu suçladılar -Muhammed Derviş

Önce suçlayarak potansiyel suçlu yaratan zihin,bir süre sonra temize çıkaracak savunma mekanizmaları geliştirir. Kişisel yargı,zihinsel sürece tabidir. Bu sebeple zihinsel dünyamızda insanlar ya tutsaktır ya da özgür.En anlaşılabilir kusurumuz,belki de budur. 'Afgan' mülteciler

“Kimseye zarar vermedikçe ne istiyorsan onu yap..” Karanlığın yeni meşrebi.. Cehenneme giden yollar iyi niyet taşlarıyla süslüdür..

Adaleti ve barışı yeryüzüne hakim kılmak adına yola çıkan tüm aktörler kaybetmiştir. Mesajın özünü zedeleyen ne varsa, ahirette cennet beklentisini de katarak ranta, talana ve haksızlığa bulaştılar. Açlıktan karnına taş bağlayan Peygamberin adaletinden burjuva muhafazakarlığına.

Artık günlük yaşamımızı belirleyen şey basit değil; zor ve karmaşık olanlar. Bizden ayrı üretilen alanlarda taraf olanların tebliğ ve ikna çabalarına maruzuz. O alanlar hep varmış ve makulmüş gibi dışında kalmakla bi’akl olmak eşdeğer. Bu kabul edilemez.

insanın arsızlık potansiyelinin genişliği kendisine bedel ödetecek bir karar mercinin varlığını vacip kılmaya yeter..

bu isyan, erdem cellatlarıyla karşılaşma ereğidir, yeryüzünden el etek çekmeyi öğütleyenlerin naylondan zühdünü aşağılayan bir azamettir.

Bu zamanlarda yoksulluk (özgür) bir tercih olarak sunuluyor bizlere ve böylece nesnel bir toplumsal zorluk psikolojikleştiriliyor. (Fakirsen senin suçun, senin yanlışlarından dolayı... deniliyor.)

hakk’ın âbid kulları çok­tur, fakat zâlim elinden mazlûmları kurtaran kulları azdır!