Yoluma dikenler dikmeyin, kim bilir dünya halidir belki yarın Allah sizi bana yalınayak geri gönderir.

Zamanınızı koruyun. Hayır demeyi öğrenin. Küçük şeylere hayır deme cesaretini göstermek, size büyük şeylere evet deme cesaretini kazandırır.

Hazreti Mevlana‘dan ibretlik bir söz; Kardeşim sen düşünceden ibaretsin. Geriye kalan et ve kemiksin. Gül düşünürsün, gülistan olursun. Diken düşünürsün dikenlik olursun.

Keşke cemreler yüreklere düşse Birincisi SEVGİ getirse İkincisi MERHAMET Üçüncüsü HUZUR...

Birlikte gülmediğiniz bir kimseyi gerçekten sevemezsiniz... Dostoyevski

youtube.com/shorts/XQIcz7S…

Hiç kimsenin hiçbir şeyi yanlışlıkla yapmadığını, yaşamın; “göze almak ve gözden çıkarmakla” ilgili bir hikâye olduğunu kabul ettikten sonra sahici hikâyen başlıyor.

Hakikat dışarıda bulunmaz; insanın kalbi arındıkça içeride tecelli eder.

Mutluluk üç şeyde bulunur; olmayanı bırakmak, olanın tadını çıkarmak ve olacak olana inanmak.

Susmak sözün secdesidir. Oysa sen daha secdeye varmadan yere kapanıyorsun.

Bayram; sadece bir kutlama değil, kalpten kalbe kurulan en güzel köprüdür. Bu köprüden geçen her duygu; sevgiye, şefkate ve umuda dönüşsün. Hayırlı bayramlar.

Hayatınızdan çıkardığınız bir kişi size, “benim gibisini ASLA BULAMAZSIN" derse eğer; ona şunu söyleyin "AMAÇ BU ZATEN"...

Yaran kanadıkça hep avcılarla karşılaşacaksın.

Dünya niyete değil, regülasyona ve çıktıya bakar. Potansiyel; işlenmemiş bir ihtimaldir, sonuç ise sinir sisteminin organize edebildiği gerçektir. Kişi kendini inşa etmediğinde, kader sandığı şey çoğu zaman düzenlenmemiş örüntülerinin tekrarından ibarettir. Tasavvufta da

Başarmak, istediğini elde etmektir. Mutluluk, elde ettiğini sevmektir. Bilgelik, neyi istemesi gerektiğini bilmektir.

İnsan en çok duyulmadığında değil, anlaşılmadığında yalnızdır. Çünkü sesine cevap verilebilir… ama ruhuna değmeyen hiçbir cevap, yalnızlığı iyileştirmez. Görülmeyen insan, zamanla konuşmayı bırakmaz; yok olmayı öğrenir. Ve bir süre sonra gölgeye dönüşür… Gölgenin sesi yoktur,

Mutluluk; her yer karanlıkken, içindeki aydınlığa güvenmektir.

Başka bir kadının katili, senin hayatının kahramanı olamaz.” Unutma; başka bir kadının geçmişinde bıraktığı enkaz, senin geleceğinin fragmanıdır. Bunu sadece fiziksel bir “öldürme” olarak düşünme… Psikiyatrik olarak bazı insanlar; birinin özsaygısını, gerçeklik algısını,

İnsan dış dünyayı değiştirmeye çalıştıkça yorulur; iç dünyayı tanıdıkça dönüşür.

Öğrendim ki… Sonsuz bir karanlığın içinden doğdum. Ve ışığı dışarıda değil, içimde aramam gerekiyormuş. Psikiyatri bize şunu söyler: İnsan, anlamı hazır bulmaz… inşa eder. Varoluş; travmalar, seçimler ve yüzleşmeler üzerinden şekillenen bir süreçtir. Karanlık; çoğu zaman