Acı, yalnızca çekenin anlayacağı dilde konuşur.

Kaç yara ulan şu yaşamak dediğin?!

Nur içinde yat Atam.

Merhaba; insan olabilmenin huzuruyla, insanlıktan her an çıkabilecek olmanın ağırlığı arasında kalanlar, merhaba.

İçimin dar sokakları labirente denk. Her defasında ezberledim sanıyorum, yol aynı yol, çıkmaz aynı çıkmaz ama ben kendi ellerimle eşeliyorum kendimi.

Ez cümle: "Zaten o şarkıyı ben sana yazmadım..."

Ben bazılarının cenazesini çoktan kaldırdım içimde. Artık yüreğim buz gibi musalla taşı. Kiminin ardından seslendim helal olsun, kimine suskunluğum da haram olsun.

Beni hayatla o kadar bir başına bıraktın ki kendimi dinlemekten yoruldum. Beni teselli edecek tek bir cümlem kalmadı. En büyük yalnızlığımsın.

1-Size direkt neticeye etki eden sistemli oy çalmayı bildiriyorum. Sandıkları bin defa da saysanız netice değişmeyecek. Sandıklardaki itiraz vb durumlar projektörü istedikleri noktaya tutup bilinmesi gerekeni saklamaktır. Seçmen listeleri hazırlanırken oy çalındı. CHP 🇹🇷

Kalbime yapılmış büyük haksızlıkların gününü, saatini hatta içimde bıraktığı enkazın şeklini unutturmuşum kendime. Bana da yazıklar olsun...

Cefalarını çektiklerin sefalarını başkalarıyla sürüyorsa sorun onlarda değil sende. Baştan tüm kalbini verirsen senden alacakları bir şey kalmaz.

İçinde kıvrılan çıkmaz sokaklarına benim adımı ver. Her kaçmaya çalıştığında beni, solgun ve tükürülmüş kaldırım taşlarımı hatırla.

Dilimin köşeli parantezi Ne çok sığdıramıyorum seni, tek bir cümleye...

Kendinde bir satır değiştirmeden, başkalarının hayat hikayelerini değiştiremezsin.

Oysa ben hissetmeden duramazdım seni... Hiç mi dokunmuyor kalbine, bensiz dinlediğin şiirler?

Yanmayınca sönmüyor insan. Kül olmak, hardan sonraki mesele...

Harflerin kurulu düzenini yıkmak ister gibi yazıyorum seni. Darp eder gibi heceleri... Kırdırarak birbirine, ünlü ve ünsüzleri.

Kendi fikrinin köşelerini törpülemedikçe, sivri sözleri yumuşak karşılayamazsın. Ve benimsemedikçe içindeki diğer seni, seninle uzlaşmaya çalışan yabancıyı tanıyamazsın.

Sana kurduğum cümlelerde "de"yi ayırmaya bile kıyamadım. Virgülü hiç kullanmadım, senli düşüncelerim bölünmesin diye. Ama gel gör ki bitmeliydi hikaye ve noktayı tam yerine koymalıydım.