بزرگ‌ترین فوبیای من گیر افتادن بین آدمای احمقه.

I’m 26 and I still play video games all the time

کص‌دست بودم، کص‌دست‌تر شدم :)

توجهِ سفارشی خیلی ترن آفه حقیقتاً.

بشدت با خودم به مشکل خوردم.

توییتی که با غلط املایی میزنم رو پاک می‌کنم و دیگه بیخیال میشم، فکر کنم این یعنی سرنوشت رو قبول دارم.

i agree. ‌

حدود ۴۰ دقیقه‌س که دارم به زن عموم گوش میدم که عرق شیرین‌بیان واسه چی خوبه :) و الان دارم به این سوال فکر می‌کنم که دقیقا کِی قراره مزایای این ماده‌ی میان‌ستاره‌ای تموم بشه؟!

اصولاً توضیح دادن یعنی کاستی! کمبود عاطفه، کمبود صمیمیت، کمبود شعور و یا کمبود آیکیو باعث میشه نیازی برای توضیح بوجود بیاد؛ چون موضوع فهم نشده که خودش گویای داستانه و احساس نیاز به توضیح بیهوده و نتیجتاً خسته‌کننده‌ست. ‌

در حالی که موضوع تمامی کشورهای جهانه؛ چه کسی بستانکار این بدهی‌هاست که هرسال هم بهش اضافه میشه؟ ‌

What the fuck is really going on?

ما همه خواهيم مرد، همگى ما. عجب سيركى! همين به تنهايى بايد كافى باشد تا همديگر را دوست داشته باشيم، ولى اين طور نيست. ما از مسائل بى‌اهميت زندگى وحشت زده و ويران مى‌شویم. ما در هیچ‌ و پوچ زندگی غرق شده‌ایم. چارلز بوکوفسکی

واقعا زندگی بین آدمیزاد جز این نتیجه‌ای نداره. برای اینکه جایی بین اون‌ها داشته باشی مجبور به سازگاری هستی، بعدش اما دیگه مفهوم "تو" متزلزل میشه و تنها، "تویی که سازگاره" براشون قابل درکه، جز این باشه یا "عوض شدی" یا "ذاتت رو شده" یا خزعبلاتی از این دست. ‌

اینکه اینچنین عباراتی از خیلی وقت پیش باب شد و هنوز هم هست هم یعنی از خیلی وقت پیش همچین کسانی وجود ندارن. ‌

چیزی که خودش بسته‌س رو چرا دوباره باز می‌کنی که ببندی؟! ‌

داییم حقیقتا فکر می‌کنه رسالتی داره، که هدایت منه :)) پیغمبر! ولم کن. عیسی! ولم کن.

فکر کنم الان تو اون مودم که دوست دارم تو چشم تک‌تک آدما نگا کنم و بگم فاک یو.

عید تموم شده اما عید دیدنی نه، انگار.

با جزئیات "گاییده" شدم. مغزم تبدیل شده به ماشینِ ارزیابیِ چیزهایی که درواقع نباید سرِ شومبولی واسشون وقت می‌گذاشتم.

معمولا انتظارات بی‌جا و بی‌خودی دارید، بشدت خودخواهانه و همزمان حقیرانه‌س.