Sonra bir şey oluyor, değişiyorsun. Dünyaya bakışın, insana bakışın, eşyaya bakışın değişiyor. Kelimeleri kısaltıyorsun, insana inanmayı azaltıyorsun, eşyaları sadeleştiriyorsun. Kalabalıktan kaçıp, oluşturduğun minimal hayatı tercih ediyorsun. Kendi halindeliğin dışında bir

Yemin ederim şu dükkan bütün enerjimi yaşama sevincimi benden alıyor. Allahım beni kurtar şu lanet olası yerden.

İnsanlıktan nasip almazsa biri dilinden bellidir kalbinin kiri.

Yine dövme yapma perileri geldi. Ama ne yaptırma konusunda hiçbir bilgim ve fikrim yok.

Bu yaşıma kadar kimseye boyun eğmedim, kimsenin karşısında el pençe durmadım, durmaya da niyetim yok. Kimseye de eyvallahım da yok. Zor günlerimde beni yalnız bırakmaz dediklerim beni yalnız bıraktılar. Bu saatten sonra yolları bahtları açık olmasın. Benden taraf hakkım helal

2 gündür ne yaşıyorum ben. Ben en yakın arkadaşımı kaybettim. Bir acı daha kaldıramam. Allahım bir acı daha yaşatma bana. Bunu kaldıramam yıkılırım.

Sen gittikten sonra ilk defa cesaret edip biriyle konuşmak dertleşmek istedim. Ama kimseyi bulamadım. O kadar yalnız kaldım ben. Her şey de vardır bir hayır.

Derdim vardır kime gidem.

Bize her sevdadan geriye kalan sadece Galatasaray ❤️💛 ^^pln^^ #GSvSAM

Bir derde giriyorsun ve konuşacak hiç kimseyi bulamıyorsun. Yani o kadar kalabalığın içindesin ama yalnızsın.

Zor dönemden geçtiğimi bildikleri halde beni yalnız başıma bıraktılarını asla unutmam.

Bana iyi gelir diye gidebileceğim kimse kalmadı.

Benim hiç kimseyle şahsi olarak hiçbir sorunum yok. Sadece zor günler geçiriyorum. Onu da atlatmaya çalışıyorum. Atlattım sayılır. Eğer bu zamana kadar birini kırdıysam üzdüysem özür dilerim. Hakkınızı helal edin.

Baban gitti mi dağın gidiyo, baban gitti mi umudun bitiyo. youtube.com/shorts/ssKusHi…

Yıkılmadım ama ayakta değilim. Kendimi nasıl toparlayacağımı da bilmiyorum. Allahım bir yol göster bana.

Hallederim, daha önce hep hallettim. Bundan önce de zorlandım, bundan önce de çok yoruldum, bundan önce de “buradan çıkamam” dediğim yerlerde durdum. Ama sonra kalktım. Ben hep hallettim. Bugün gözüm korkuyor olabilir ama bu, gücümün bittiği anlamına gelmiyor. Çünkü ben

Kötü günümde beni arayıp sormayan, yanımda olmayan biri iyi günümde de yanımda olmasın. Ben verdiğim değeri görmüyorsam artık değer vermem birine.

Kimi nereye koymam gerektiğini fazlasıyla öğrendigim bir dönemdeyim. Şüphe kalmadı, belirsizlik yok. Koyduğum mesafe, tartışmaya kapalı.

Bu bünye bir ölümü daha kaldırmaz.

Zor gününde anlarsın bazı şeyleri. Çalmayan telefon, sorulmayan o "Nasılsın?" sorusu, omzundaki eksik eller. Verdiğin değerin karşılığını alamadığını o gün görür; herkese koşmaman gerektiğini, sıra sana geldiğinde anlarsın.