En büyük hayalimi bir kenara atmış da yıllarca sanki hiç çabalamamış gibi davranıyor olabilirim. İçimdeki duayı her daim yaşatıyorum. Elbet bir gün 🤲🏻

Dost dediğin yaraladığını bilecek, işine ne zaman gelip de dönerse eskisi gibi bulamayacağını da bilecek…

Tek bir yol vardı o da çıkmaz sokağa çıktı…

En umdukların en ummadıklarınla çıkar karşına ..

"Solmayı çok iyi öğrendim. Artık çiçek açmanın hakkını vereceğim."

Bilinmezlikte altın çağ, bu çağ …

Sistemsiz bir sistemim içinde sitem etmeye hiç hakkımız yokmuşçasına yaşayıp gidiyoruz …

Bu dünyayı sevmedim ama azaldı kinim

Yolda olmak varmaktan daha mı güzel ..?

Solunda koca bir yara var, sağındaki küçücük çiziğe ağlıyorsun.

Kimse isteyerek ağlamaz. Gözyaşları aniden geliverir ..

Beklentilerinle değil beklemediklerinle mutlu ol diyor hayat..

Bırakın son sözü hayat söylesin. Zaten hep o söyler… 🤲🏻

İnsan ruhunda olmayan bir şeye dönüşmez …

Ve bir gün her şeyi umduğundan daha güzel olduğu haliyle yaşayacaksın.

Sadece thermomix videoları terapi gibi geliyor . Diğer her şey bomboş ..

‘’Adam senin karşına 60 bin kelime ile oturuyor. Sende 3 bin kelime var ya da yok. Senin aklını alır. Adam savaşı sırf zekası ile kazanıyor. Çünkü 1.5 milyon kelime ile düşünüyor. Bu kitapları okumak zorundasınız...''

Her şey bir hiçe dönüştü …

Bir gün cümleler kurduğunu unuttuğun yaşa gelirsin.

İranlı yönetmen Abbas Kiyarüstemi’nin ölmeden önce son kez dinlemek istediği Şirazi'nin şiiri olan şarkı 'Nobahari', "Bir ömür daha lazım ölümümüzden sonra. Çünkü bu ömrümüzü sadece umutlanmakla geçirdik."