Ülkemde PKK'lı sanatçı, PKK'lı doktor, PKK'lı öğretmen, PKK'lı vekil, PKK'lı hemşire istemiyorum.

“Birisi boğuluyorsa, o an ona yüzmeyi öğretmenin zamanı değildir”

depresyonda değilim üzgünde değilim ama hayat kesinlikle benden bişey aldı ve artık eskisi gibi değilim.

sürekli herkes sandalye kapmacadaki gibi yerini bulmus da bi ben ayakta kalmısım gibi hissediyorum

Hiçbir şeyin gönlünce olmamasına çok üzülüyorsun ama elinden bir şey de gelmiyor

yemin ederim hic bu kadar bunaldigimi hatirlamiyorum hiçbir seyden bu kadar zevk almadığım bir donem olmamisti

Anksiyete /kaygı bozukluğunus yoksa bu hayatta şükredecek çok şeyiniz var demektir. Yatıp kalkıp şükretmelisiniz.

Kaygı duymanın ne kadar yorucu olduğundan pek bahsedilmiyor; ne kadar uyursanız uyuyun, beyniniz asla dinlenmez ve bu nedenle her zaman yorgun olursunuz.

yetiskin olma sırası bize gelince dünyanın kudurukluk

- arkadaşlar ben sanıyordum ki ne kadar iyi niyetli olursam kibar ve nezaketle yaklaşırsam herkes bana karşı oyle olur.. öyle bisey yokmuş bilakis bu haliniz karsi taraf icin eziklik ve özgüven eksikliği olarak görülüyormuş tuhaf ne diyim..

İyiymiş gibi davranmak artık refleks oldu. İçimde fırtına koparken dışarıdan sakin görünüyorum. Ama o sakinlik yalan değil, sadece tükenmişlik. Her şeyi o kadar bastırdım ki, artık hayatımda neyin yanlış gittiğini bile fark edemiyorum.

hicbir sey olmamis gibi davrandim ama hicbir sey olmamis gibi hissedemedim

Anne valla bilmiyorum ki bana ne olduğunu (dağılan arkadaş grubu, kötü giden dersler, gönül işleri, 8 aydır olmayan psikoloji, gelecek kaygısı).

samimiyetsiz insana tahammülüm sıfır. kendini akıllı sanıp üstünlük taslayan kişilere tahammülüm sıfır. dost görünüp arkadan konuşan kişilere tahammülüm sıfır. dilerim asla böyle insanlar çevrenizde barınmaz