خیلی دوست‌ داشتم بگم شاید مشکل از منه ولی من وحشتناک فوق‌العادم...

هیچ وقت انقدر منتظر کلاسای دانشگاه نبودم ‌...

من حتی خودمم استاک میکنم که ببینم اگه یکی بخواد استاکم کنه چیا رو میفهمه ...

الان فقط یه لیوان آیس تریاکیانو حالمو خوب میکنه...

ولی کاش آدما انقدر بد نبودن یه‌سری‌هاشون رو جدیِ جدی بی‌شوخی دوست داشتم ...

نمیدونم والا،شاید امشبم چاووشی پلی کردم گریه کردم برای تمام ناراحتی های تمام نشدنی...

بعد تقریبا یک ماه بالاخره دانشگاه لطف کرد برنامه کلاسی ما رو گذاشت ...🚶🏿‍♀️

هرچی به تولدم نزدیک تر میشم خوشحال تر میشم 🥺

من معمولاً بعد از فروپاشی هم عادی به نظر می‌رسم...

دیشب گفتم من دیگه رژیمم و شروع می‌کنم از خواب بیدار شدم نوتلا خوردم...

تحمل ترم اولیا وافعا تجربه سختی بود...

تولد امسالم دوست داشتنی ترین تولدم بود...

آخرش قبول می‌کنیم که بعضی ها برای ما نیستن، مهم نیست چقدر دوستشون داریم یا چقدر براشون تلاش کردیم...

قرار بود این ترم فقط درس بخونم ولی موفقیت آمیز نبود ...

تمایل زیادی به قطع ارتباط با همه درونم عربده میزنه ..‌.

و در نهایت هر چیزی تا یه حدی ارزش جنگیدن داره...

من حس میکنم همه ی بگایی های زندگیم از روزی شروع شد که تصمیم گرفتم اسپرم برنده باشم...

بنده خصومت شخصی با کسی ندارم، از همه به یه اندازه بدم میاد...

شما دوست فوت فتیش نمیخواین‌ ...؟

بیایین همیشه هم سعی نکنیم درستش کنیم ، یه جاهایی ول کنیم بره...