พักหลังมีความคิดอยากเลิกเขียนนิยายบ่อยมาก กลับไปทำงานประจำ แล้วก็เป็นนักอ่านเหมือนเดิม ถึงขั้นขายปกดองไปหลายปก มันว่างเปล่าขึ้นเรื่อยๆ หมดไฟแม่งโคตรน่ากลัว แต่เราก็ยังพยายามอยู่ หวังว่าจะหายดี ไม่ต้องเลิกเขียนไปก่อน 🥲

‘Are you busy?’ Me: ‘No’ *Incoming video call*

We deserved more Uncle Joel content

i mean this with my whole heart everyone should watch this show at least once in their life. i would pay money to get to experience it for the first time again

— Unknown

แต่การเขียนช่วยให้สะท้อนย้อนมองตัวเองจริง ต่อให้บอกว่าอยากเขียนอะไรก็เขียน ชั้นกลัวว่าหนังสือจะไม่ให้อะไรกับใครเลย คนซื้ออ่านควรได้อะไรจากมันบ้าง ทบทวนตัวเองครั้งใหญ่ มีอะไรที่อยากพูด อยากส่งสารถึงคนที่รู้สึกคล้ายกันเต็มไปหมด เข้าใจแล้วด้วยว่าทำไมตอนนั้นเขียนเมษาลาตะวันออกมาได้

all these interviews of patrick talking about eric are making me cry :( and then him saying he thought about cancelling his day of appearances but ultimately decided against it :( ❤️‍🩹

It’s 5:00 in Seattle. 🕊️

🫳🏻🐈‍⬛

วนเวียนกับความผิดของใครไม่รู้ซ้ำไปมา นั่งทุกข์ใจกับเรื่องที่มันยังไม่เกิดขึ้น บอกกับตัวเองว่าโง่ ไม่เก่งสักอย่าง ไม่สวย ใครมันจะไปรักได้

the loneliness i had as a child never left

depressed but like in a gangsta way

ไม่มีอารมณ์แต่งอะไรเลย ห่างงานเขียน ห่างโซเชียลเพราะจัดการอารมณ์ตัวเองไม่ได้ สะเปะสะปะ ทรมาน ว้าวุ่นตลอดเวลา กลัวจะหลุดลอยไปถึงไหนต่อไหน กลัวจะกลับมาไม่ได้ ไม่อยากจมอยู่แบบนั้นอีก

บอกกับเขาว่าถ้าเลิกกันเราคงบวช ไม่ใช่เพราะเศร้า แต่เพราะเราไม่อยากอยู่ตรงนี้ เขาเป็นสิ่งเดียวที่เราเกรงใจ ไม่อยากทิ้งไปไหน