همیشه هوس دلمه برگ و سالاد الویه دارم. میگم هوش یعنی بهشون فکر میکنم. به الویه بیشتر. به یه الویه‌ی زیبا با نوشابه و خیارشور و گوجه.

وسط هر داستانی، یه زلزله هم افغانستان میاد بی‌سروصدا. بعد هیچوقت معلوم نمیشه چند نفر مردن چون اصن سازوکار شمردن و اطلاع‌رسانی و امدادرسانی وجود نداره.

تمام اینستاگرامم غذای رژیمی و سبک زندگی سالم شده. وای برین گم‌‌شین به خدا. من تا روزی دو سه تا خرمالو نخورم روزم شب نمیشه، بعد دختره ادایی یک چهارم یه خرمالو رو گذاشته تو بشقابش و کالریشم نوشته. بدون اغراق، من غیر از خوردن، هیچ سرگرمی دیگه‌ای ندارم. شماها رو نمیدونم.

شیرین کریمی هم امروز بازداشت شده.

مهسا اسدالله‌نژاد هم بازداشت شده.

مهسا اسداله‌نژاد را هم امروز بازداشت کردند. مهسا یک متفکر مستقل، پخته، و با دانش علوم اجتماعی و بیانی شیواست. اگر اینهمه نابرابری ساختاری، جنسیتی و نگاه امنیتی در نظام دانش ما نبود، امروز مدیر یک دانشکده و دبیر یک برنامه‌ی آموزشی در دانشگاه بود؛ نه بازداشت در مکانی نامعلوم.

قلبم داره از جا کنده میشه از این ترس و اضطراب.

چه شب نکبت‌باری بود. مدام کابوس و مچاله شدن از درد. هزار بار بیدار شدم و گوشی رو نگاه کردم دنبال خبر.

حالا این وسط به چی فک کنم خوبه؟ آبگوشت.

وای پدرسگا هویت‌ اون بچه رو فاش کردن. گه تو اون مغزتون.

هر اتفاقی در این کره‌ی خاکی تو خانواده‌ی ما یعنی دعوا. مثلاً امروز صبح سر شهردار جدید نیویورک باهم دعوامون شد. اینطور بیکار و بی‌دغدغه میخوام بگم :)))

امروز واقعاً دلم میخواست مردی را در کوچه بزنم. اگه بیشتر از یکی میشد که دیگه ایده‌آل بود ولی خب هیچی‌به‌هیچی.

ا‌ون لحظه‌ که مچاله از درد از خواب بیدار میشی و کورمال کورمال میری دنبال مسکن ولی مسکن‌ها تموم شدن، اون لحظه مبارک بدخواهام.

تمام سطح شهر پوشیده شده از تصاویر عظیم‌الجثه‌ی مردانی با خنده‌های چندش‌آور. تمام خیابون‌ها در قبضه‌ی مردانه و این واقعاً من رو شکننده و ناامید میکنه متأسفانه.

من واقعاً پریود برام عادی نمیشه. این رنج مداومی که هر ماه میکشم هنوز بعد از ۲۰ سال برام عادی نمیشه. این که باید طوری درد بکشم که نفس‌کشیدن برام سخت بشه هیچوقت عادی نمیشه.

امروز روز اول کار جدیده. مطلقاً دیگه هیچ ذوق و هیجانی برام نمونده. این انگار تلاش آخرمه برای ریشه کردن. این نشه، دیگه ول‌ میکنم همه چی رو.

در ساعت‌های اولیه معلوم شد برای محیط جدید زیادی سوسولم، چون لباسام بوی پیاز و سیر گرفت و هیچی برام ناخوشایندتر از این نیست.

مریض چرا شدم این وسط؟ چرا با وجود پریود و کار جدید و نمیدونم هزارتا چیز دیگه باید مریض میشدم؟ واقعاً بدخواهام دیگه خیلی دارن تنگ‌نظری می‌کنن.

میخوام یه نامه بنویسم برای مارتیک و ازش تشکر کنم که همیشه همراهمه. میخوام براش بنویسم: «آقای مارتیک عزیز عزیزم، ممنونم که در خوشی و ناخوشی، در عشق و در فراق، در غم و اضطراب و تنهایی، همراهم بودی و هستی. دوستت دارم و بوسه‌ها به اون صدای زیبات».

❗️من نیاز دارم با یک نفر که تخصص شیرینی‌پزی داره، در مورد تجهیزات قنادی مشورت کنم. لطفاً اگر خودتون بلدین یا کسی رو میشناسین که این کاره‌ست، بهم بگین لطفاً. بوس