sizi gerçekten seven insanlar koşullar ne olursa olsun yanınızda kalmayı beceriyor, bir şekilde size ulaşıyor yani. bir çaba yoksa ince düşünmeye de gerek yok, sevildiğiniz yer size hissettirir.

bi insan ya nettir ya göttür arkadaşlar ortası yok

bütün hislerimin umursamazliga evrilmesine ben bile şok oldum

eski samimiyetimizi, eski bizi, eski seni özledim ama eskiler eskide kaldı :)

herkesin bi tükenme noktası var tüm hislerin bi kişi de harcanıyor ve bidaha kimseyi ne onun gibi sevebiliyorsun ne ona değer verdiğin gibi değer verebiliyorsun öyle hissettiğin bi insan tarafından darbe almak en kötüsü..

biri var o kadar güzel seviyor ki ama beni değil

hani bir evre vardır ya toparlanmaya çalıştıkça diğer taraftan dökülür sıkı sıkıya tuttuğun şey elinde tuz buz olur kırıklarını birleştireyim dersin daha çok dağılır tam olarak oradayım

yerini kendi yitiren yine kendi isteğiyle aynı yere yerleşemez

az önce belki unuturum dedim unuttum ama seni anılarımızı değil

insanların öncelikleri vardır ve bazen sıra sana gelmez. bunu kafama vura vura öğreticem kendime

ben bu hayatın en acımasız yüzüne bile kahkaha atarak baktım öyle kolay yıkılmam

vazgeçmek öyle pat diye olmuyor bazen ağırına gide gide vazgeçtiğin oluyor. insan bi yerden sonra taşıyamıyor çünkü hiçbir şeyi, sevgi bile kurtarmıyor artık

gerçek yüzünü gördüm dediğimiz insanların o çirkin tarafını içten içe hep biliyorduk aslında sevmiştik ya hani herkese yapar bana yapmaz'a fazla güveniyorduk

ben bunların hiç birini haketmedim

kıymet bilmeyen kisilerin hayatımı mahvetmesine izin veremem ilgi gösteren el üstünde tutan kazanır

tam olarak sevdiğiniz birisi tarafından bırakılmak aşırı kötü ve şuan çok kötüyüm

her seyi unutup üstesinden gelirim ama sensiz yapamam diyen birinin artik yazmaya bile tenezzül etmemesini asla

cok sevdigin biriyle boktan bi sebepten artık konusmamaya baslamak yıkıklıgın en son evresi bu

beni cepte gören varsa arada yoklasın