توی یک ماه اخیر، هممون با دیدن یه ویدیو هایی حالمون بهم ریخت. ولی هرکس یکی از اونا خیلی مونده جلوی چشمش. برای من ویدیو مادری بود که داره داد میزنه بچم دکتر بود خدا. هیچ چیزی نمیشه گفت حتی یه کلمه هم نمیشه راجب غم اون ویدیو، غم اون خونه و از همه مهم تر غم اون مادر صحبت کرد.

من شمارو نمیدونم ولی من از اینکه دارید میگید پول جمع کنیم و آب و غذا برداریم ۱۰ برابر از خود جنگ میترسم. دارم سکته میکنم جنگ نمیتونم

Studying tudying udying dying

من تو این وضعیت فقط رژیم رو کم داشتم

دست و پا می‌زنیم بلکه وصل بشیم بفهمیم این صداها یعنی کجاها رو زدن. بعد متعجبم از برخی هم‌وطنانم در خارج از کشور. درسته که ما از آخوند خیلی می‌ترسیم ولی از بمبم می‌ترسیم. از دیشب طوری خوشحالید که انگار دیگه آزاد و رهاییم. گویی یادتون نیست ما زیر بمبیم. امروز و امشب ایران جهنم بود.

شادی برای دیروز بود. امروز وحشت بمب و موشک و تردید در موندن آخوند استحاله شده و مملکت ویران داره روحمو می‌خوره

این جنگ چرا تموم نمیشه دارم سکته میکنم

روز ۱۴ جنگ. از صدای مهیب نمیشه عکس گرفت. از حس بیدار شدن با صدای انفجار شدید نمیشه عکس گرفت. از نگرانی برای سرباز خانواده نمیشه عکس گرفت. از آیت الکرسی های شبانه مادرم بالای سرمون نمیشه عکس گرفت. و از زمستونی که این همه جوان و آدم بی گناه جونشون رو از دست دادن نمیشه عکس گرفت‌.

ویدیوی زنی که از زیر آوار بیرون میاد، با شوک ولی هشیار و براق میگه: «دخترم؟ دخترم؟» هنوز بخشی از بدنش زیر آواره. صبر می‌کنه. دست امدادگر رو دو دستی می‌گیره. محکمتر می‌پرسه: «زنده‌ست؟» بخشی از آنچه این نامردمان با جان انسان می‌کنن. #DigitalBlackOutIran‌

چقدر جان سخت تر از تصوراتمان بودیم!

کی این چنگ تموم میشه؟ خسته شدم از با صدای انفجار بیدار شدن

داشتم مبحث موج فیزیک رو میخوندم که زد 🙏🏻

آنچه دیشب در تهران و کرج گذشت، یک کابوس واقعی بود. انفجارها قطع نمیشد و بوی باروت، خانه‌ها را پر کرده بود. مردم اما امکان گفتن دردشان را هم ندارند؛ از داخل #قطعی_اینترنت و تحدید نصیبشان شده و از خارج، فحاشی و تهدید! بزرگترین قربانیان جنگ، مردم‌اند، بی آنکه صدایی داشته باشند…

چطوری میشه به سازمان هلال احمر پیوست؟

برای من کسانی که رنج غیرنظامیان کشته شده و آسیب دیده در جنگ رو انکار و استهزا میکنن درست به اندازه کسانی که کشتار دی رو انکار و استهزا کردند هیولا هستند. پرهیز شدید از هر دو توصیه می‌شود.

وای حالم از اینکه به عکس مردم واقعی تو خیابون میگید پروپاگاندا بهم میخوره پدصگ ها.

وای از تلگرامم اومدم بیرون دیگه نمیره

حمله شد، برق ها رفت، صدای جیغ همسایه ها بلند شد، جنگنده بالا سرمون دور زد و رفت.

دیگه بزرگ شدی عزیزم؛ نمی‌شه فرار کنی. باید از پس غم‌ها، دلتنگی‌ها، تصمیم‌های سخت و طوفان احساسات متناقض تنهایی بربیای. اگه شانس بیاری، بتونی دو کلام در موردشون با کسی حرف بزنی، اما بارش رو در نهایت خودت به دوش می‌کشی، تنهای تنها.