çarptığımız kapılar, kırdığımız tabaklar kızgınlık sesiyle zihnimde yankılanıyor

hayal kurmanı sağlayacak tipte bir kızım

ama bu gece dünyanın en mutlu kızı olacağım

benden her şeyimi istiyorsun o kadarını veremem bu yüzden kendini bana çok kaptırma çünkü ben sevilmesi zor birisiyim

asla sana sorun çıkarmak istemedim

aşağıya doğru yıkılıyoruz ve biliyorsun ki buna mahkumuz

ben, her zaman hayalini kurduğun kişiydim. sen, çizmeye çalıştığım kişiydin. benim için hiçbir şey ifade etmediğini söylemeye nasıl cüret edersin? bebeğim, şimdiye kadar gördüğüm tek ışık sensin.

geceleri uyuyamıyorum, her şeyin güzel olmasını dilerdim

çöküşüm için dua ediyorsun, bunu birçok kişi denedi bebeğim. lamborghini'mi duyduğunda yakala beni, ilerliyorum vroom vroom vroom

bütün dünya değişse bile ben hala aynıymışım gibi sanki

benim yerimde olmadığın sürece asla bilemeyeceksin yaşadığım zorlukları

herkes istediğini görüyor beni yargılamak inanmaktan daha kolay

beni incitmek için bana vurmaya çalışırsın

elimden geleni yaptığımı görmek neden senin için bu kadar zor

belki ruhumun derinliklerinde bir yerde bu aşkın devam etmeyeceğini biliyorumdur

sadece yanımda kal, beni bırakma

belki benim gibi olmadığın için hala benim tarafımdan incinirsin

hala her şeyi unutamadım çünkü senin için endişeleniyorum seni unutamamışken kendim için mutlu olmaya çalışıyorum

her zaman bir şeye karşı savaşıyormuşum gibi hissettim. kazandığım şeyler konusunda kendime güvenmeme ve güçlü hissetmeme izin verilmedi. -rosé.

ah, eskiden derdim ki; "onu bulana kadar bir daha asla aşık olmayacağım"