سال آخر جنگ، سال شکست های پی در پی ما بود؛ فاو را از دست دادیم، مناطق آزاد شده کشور دوباره اشغال شد، مسؤولان نظامی با حمله به میادین نفتی عربستان و نفتکش های کشورهای خلیج فارس و ناوهای آمریکا می‌خواستند ورق را برگردانند، اما اوضاع بدتر شد، آمریکا که تا آن موقع دل خوشی از عراق

طرفداران آقای #پهلوی می‌کوشند تا ایشان را به عنوان رهبر تحولات در ایران معرفی کنند. باید پرسید آقای پهلوی در کدام یک از تحولاتِ تمام سال‌های پس از انقلاب ۵۷ در ایران کوچک‌ترین نقشی داشته؟ رهبری هم حتا نه! در این حد که مثلا ایده‌ای، ابتکاری، پیشنهادی از طرف ایشان منجر به عملی شود!

موج تعدیل ‌و بیکاری‌ و بی‌پولی‌ای که داره میاد خیلی وحشتناکه و بحث بحث بقاست. زندگی هم خارج از سنایی و فرشته جریان نداره.

لبنانی‌ها دارن پا‌به‌پای ما میجنگن و شهید میدن. خوب نیست که به اندازه کافی ازشون حرف نمیزنیم.

«ظریف در تخیّلات سیر می‌کند. امیدوار است که عمیق‌ترین پیام‌های مؤثر را از انتزاعی‌ترین عبارات مبهم، به مخاطب جهانی منتقل کند.» [علیرضا اکبری - معاون اسبق وزارت دفاع که به اتّهام جاسوسی برای انگلیس به اعدام محکوم شد.]

بالاخره قطع اینترنت باید رو همه اثرشو بذاره؛ من بیکار شدم. دنبال برنامه نویس پایتون با سابقه میگشتین من هستم.

اون ماجرای قدیمی رو نوشته بود؛ همونی که دوتا زن سرِ یه بچه دعوا داشتن و قاضی گفته بود هر کدوم از یه طرف بکشن. بچه که ناله کرد، مادر واقعی فوری ولش کرد؛ چون ترسِ آسیب دیدن بچه براش مهم‌تر از هرچیزی بود. می‌گفت «وقتی قلبت برای این خاک باشه، اون سمتی که بیشتر آسیب می‌بینه وانمیستی»

جنایت جنگی بعدی: پتروشیمی ماهشهر. معلوم نیست از چندهزار کارگر اونجا، چند نفر آسیب دیدند. هم زیرساخت از بین رفت هم جان‌های عزیز کارگران

همین لحظه هم جنگ تموم بشه، تا سالها درگیر عوارض آسیب‌هایی هستیم که تا الان وارد شده! ولی جنگ‌طلب فرقه پایداری که همیشه هم‌مسیر موساد بوده، شروع کرده به تهدید و فحاشی! کاش این کشور دست چهارتا عاقل بود..

تا وقتی موضع هرکدوم از طرفین، ویرانی ایرانه، ما تا ابد وسط وایمیستیم! موضع ما حفظ مردم و مرز و سرمایه‌های کشور بوده و هست!

دبستان میناب رو تو سه ساعت اول جنگ که هنوز مدرسه‌ها باز بود زدن. انبار نفت رو روز ‌ابری‌ای که فرداش بارون اسیدی اومد زدن. پل رو سیزده بدری که مردم کنارش پیک‌نیک کرده بودن زدن. پتروشیمی‌ رو اولین روز بعد تعطیلات عید که پر کارگر و مهندسه زدن.

اینکه ینفر مینویسه « دوستم از تهران» میگه فلان و بیسار، نمیدونید چه بار غمی داره برای کسایی که از تهران اینو میخونن! وقتی صداهامون انقدر محدوده و اخبار وحشتناک جنگ اینشکلی باید منتشر بشه..

من همونی بودم که تو دل هر تاریکی، نور خودمو پیدا میکردم! اینروزا هرچقدر میگردم پیداش نمیکنم. #نه_به_جنگ تا ابد

حتی این چرخش اینترنشنال هم ترسناکه. اینا بدون دستور اسراییل هیچ کاری نمیکنن

سعی می‌کرد لبخند بزنه که اندوهش لو نره. ولی یه بار چشماش پر شد، چند بار هم بغضش رو قورت داد. نفیسه‌ی زیبا نفیسه‌ی شریف

اینا انقدر بیشرفن که واسه منافعشون اسم پدر مادرشونم صدبار میتونن عوض کنن.

گفتین مردم ملیونی بیان تو خیابون کار تمامه! مردم هم اومدن، هزاران نفر هم کشته شدن، بعدن معلوم شد هیچ برنامه و سازمانی نداشتید(در بهترین حالت البته)! فقط مردم رو به کشتن دادید تا با ایجاد استیصال، مردم رو به سمت درخواست حمله به کشورشون سوق بدید، بعد گفتید جنگ شه، سر مارو بزنن کار

هرکس بهتون گفت اگر حرب الله نبود لبنان آروم بود این تصویر را نشونش بدید. این تصویر تانک‌های اسرائیل در خیابان‌های بیروته: سال ۱۹۸۲. اون زمان اصلاً حزب‌الله وجود نداشت.

در جنگ خانواده با غریبه من سمت خانواده هستم هر چند باهاشون مشکل جدی داشته باشم. نیروی نظامی ایران خانواده‌ی من هستن. هر کس از وطنم در مقابل دشمن دفاع کنه خانواده‌ی منه.

به خدا قسم یک شبکهٔ مستقل و حرفه‌ای داخلی به راحتی آب خوردن می‌تواند تمام تبلیغات و افکارسازی‌های جعلی تمام شبکه‌های بیرونی را خنثی کند و ساختار فکری جامعه را بر اساس اطلاعات صحیح و دقیق به سمت داوری منصفانه هدایت کند، اما دریغ.....