Bir bolulu saksıda bile patates yetiştirebilir

17 yıl önce bugün, sinemada Narnia yolculuğu başladı.

“Hayat demek, ölümü beklemek demektir. az çok hepimiz denizi, yıldızları, ağaçları işte falanları filanları göreceğiz, birçok şeyin tadına bakacağız, sonra da ister istemez gidiyorum elvada şarkısını söyleyeceğiz. Öyleyse gidenin de, kalanın da gönlü hoş olsun...”

Ölümün olduğu yerde daha ciddi ne olabilir ki ?

"ihtimallerin heyecanına üzülüyorum"

Bayılıyorum ait olmadığım yerlerde durmaya

''Vazgeçtim ben Müzeyyen. İnsana olan inancımdan vazgeçtim. Çünkü ben yerle bir olmaktan çok yoruldum..”

Sonra bir hüzün çıkar gelir… Oturur ömrünün en yorgun yanına…

Sevgili Balıklar Farkında mısınız üzüntünüz sinire dönüşene kadar kimse fark etmiyor ve sonra suçlu siz oluyorsunuz.

Fıtratıma geri dönüş yolculuğuna başladığım bu günlerde kendime sesleniyorum: "Ey kendim! Bana hazırlan, sana geliyorum."

Sadakat sevgiyle, cesaret itibarla, ihanet intikamla.

Anlatacak çok şeyinin olup, Hiç anlatasının olmaması

Tam her şeyi boşverip kafayı sıyırıcam, bir bakıyorum etraf deli dolu, çıta çok yüksek

Cennetten çiçek çalıp cehenneme dikemezsin, Cehennemden kor alıp cenneti yakamazsın.

Neden beni sarıp sarmalamadılar ki, Ben niye kimi, kim beni, kim bana sarılmak istedi de ben ona sarılmadım..! Kim bana tokat atmak istedi bir abi gibi, ben yanağımı uzatmadım..! Kim kulağımı çekmek istedi ki, ben kulağımı uzatmadım..!

Sevinince toprağa, üzülünce gökyüzüne bakın. Çünkü yerde tevazu, gökte ferahlık vardır …