Bu dünyada hayatta kalmayı hak eden şeyler var youtube.com/watch?v=Dw2ZFJ…

“Yaşam varsa, umut da vardır kardeşim” İyi ki doğdun #NecibMahfuz

Ey yürüyenler! Eğreti sözcükler arasında! Nerede isterseniz orada oturun ama oturmayın aramızda Geldi artık çekip gitme zamanınız Nerede isterseniz orada ölün ama ölmeyin aramızda Yapılacak işlerimiz var toprağımızda

Tabaklarınızda bir parça bal mı kaldı, kovun sinekleri tabaklarınızdan, koruyun balı. Bağlarımızda üzüm salkımları mı kaldı, kovun tilkileri ey bağ bekçileri, kovun ki, üzümler olsun... #günaydın #Filistin

youtube.com/watch?v=C8vGRc…

Şiir kandır, şiir göz yaşı, yazılır tırnaklarla, yazılır gözlerle, yazılır bıçaklarla Ben şiiri haykıracağımzındanlarda, ben şiirikamçı altında, zincir altında, kan ter içinde, ben şiiri. Savaş türküleri şakır bir milyon kuş gönlümün dallarında.

Ahmed Matar, Bland Haidari, Nizar Qabbani, Odis (Suriye şairi), Naji Al Ali, Mustafa Al Zain. Londra 1986

Kekikten ve karamış taştan O eller için Bu çığlık Unutulmuş ve yapayalnız Ahmed için. Gelip geçen bulutlar Yurtsuz ve yabancı koydu beni Ve yalnız dağlar cesaret ediyor Beni bağrına basmaya Kıraç bir toprakta.

Selâmlarım, kucaklarım seni Ne demeli bilmem, nerden başlamalı, nasıl bitirmeli, geçip giderken durmadan günler? İki şeyim var burada benim, sürgünde: içine kuru ekmek konduğum bir çanta ve ara sıra içimi döktüğüm, kinimi tükürdüğüm bir defter.

Kütükte kayıtlıyım. Birinci sayfanın ta başına. Nefret etmem insanlardan, saldırmam hiç kimseye. Ama aç korlarsa beni, korlarsa çırılçıplak, yerim etini beni soyanın, hem de yerim çiğ çiğ. Açlığımı kolla benim ve öfkemi. Damarıma basma.

Yaser Arafat, Mahmut Derviş ve Corc Habaş (1980)

Mektuplar dinledim radyoda. sürgünlerden mektupları. sürgünlere mektupları. Dediler: İyiyiz, hepimiz iyi. Babam nasıl? Eskisi gibi seviyor mu dua etmesini. çocukları. toprağı, zeytin ağaçlarını.

Üniversite diploması, dört kitap ve yüzlerce makaleye rağmen okurken hala hata yapıyorum. Bana 'hayırlı sabahlar' yazıyorsun. Ben 'seni seviyorum' diye okuyorum.

“Mektuplar dinledim radyoda. sürgünlerden mektupları. sürgünlere mektupları. Dediler: İyiyiz, hepimiz iyi. Babam nasıl? Eskisi gibi seviyor mu dua etmesini. çocukları. toprağı, zeytin ağaçlarını.” Sürgünden Mektup, Mahmut Derviş

Ne istiyorsun? Kendi ruhunun efendisisin sen, Sürekli değişen varoluşumuzun efendisi. Közün efendisisin sen, Alevin efendisi. Ne kadar geniş devrim, Ne kadar dar yolculuk, Ne kadar büyük düşünce, Ne kadar küçük devlet!

Biz kaybettik aşk da kazanmadı.

Haykırışım uyandırsın diye beni...

İçilmez aceleyle kahve, Vaktin kardeşidir kahve. O yavaş yavaş yudumlanır. Tadın ve kokunun sesidir kahve, Düşüncelere dalmaktır; Ruha ve hatıralara sokulmaktır kahve.

Bu Uzun Yolu Kat edeceğim youtu.be/JCbVSR_q1sE

özlüyorum pişirdiği ekmeği, kahvesini dokunuşunu çocukluğum büyüyor içimde günden güne. göz kulak oluyorum kendime ölürsem çünkü utanırım annemin gözyaşlarından...