دکتر امیر شرافت ودکتر حسین آقامیری هم بابای منو بهم برگردوندن. شرایط بابای من از این مدلا بود که واقعا بدون هیچ نشانه و مشکلی با پای خودش رفت تو بیمارستان ولی میتونست با فلج یک طرفه بدن برگرده ولی این دو تا دکتر درمانش کردن(که اگر هم اتفاقی میفتاد خدایی ناکرده بازم دمشون گرم بود)

تاریک و بی کیفیت. اما خب باحاله. جهت تنوع رفت رو پروفایل.

منم، منم توی یه انباری تاریک با درهای آهنی بسته و پر از کپک زندگی میکنم.

به نام خدا، پنیک ایز کامینگ در مترو

پسر، لرزش‌های خفیف دست پدرم واقعا مثل خنجر تو قلبمه. دلم میخواد مغزم رو منفجر کنم از این اتفاقات اخیر.

۲ دقیقه با خانواده اومدم بیرون همه کاپل، کاپل، کاپل. ریدم تو این زندگی.

وا؟ یعنی میخواید بگید تو تاکسی، مترو، خیابون گریه نمیکنید؟

بعد این مریضی آخر، دوستم میگه رمز بدن تو ۴ تا صفره. ویروس رمزتو میزنه در نمیزنه میاد تو با لگد.

در ۳ ماه گذشته، نمی تونستم سوار مترو بشم چون یهو پنیک میشدم مخصوصا وقتی تنها بودم. دیشب حساب کردم فقط آذر ماه هزینه اسنپ و تپسی ام نزدیک ۹میلیون شده🥴 از دیشب خیلی غصه خوردم😢

من اینجام. لعنت به اول و آخر ظالم.

از منم دوری کنییییددد