Uçmayı hayal eden kuş, ölmek üzere...

Bizimki masaldı gerisi hikaye; Bilmem ki nasıl düştük bu hale...

Gri bir şehirde, Çiçekli balkon saydım seni, Yıkıldı yolunu bekleyen şehir, Artık gelsende bir gelmesende bir. Hoşçakal canımın içi..

Şimdi şehirlerin yalınkılıç yalnızlığındasın Geçtiğin kırmızı, durduğun yeşil... Unutulmasın Dimdik önündesin bir fotoğraf karesinin O fotoğrafta hiç sarı kullanılmasın...

Derdim bana dermanmış bilemedim...

Yitip gittim bu hayattan elimde değildi tercihlerim, Bir kendim bilirim ne çoktur kendimden vazgeçtiklerim. Giderim de gidemem yine seni dilenirim, Yüce dağların ardına saklanır orada seni beklerim. Tüm bunlar bir vesvese ise sadece; Kaptırırım kendimi yine de seni var ederim...

Oblomov içini çekti: Ah! Bu hayat, dedi. Nesi varmış bu hayatın? İnsana rahat vermiyor. Başını derde sokuyor. Ne olur, şöyle bir yatıp uyuyabilsem... Hiç kalkmadan... 📖 Oblomov | İvan Gonçarov

Uykuyla dinlenmeyecek kadar yorgunum artık... 📖 John Steinbeck

Yoktum var oldum, Var olduğum yer mezarım oldu...

Bitiyor her şey yavaş yavaş... "Her şey" - Değişim başlıyor...

Sensiz yok oldum bittim... Sensiz hiç oldum yittim... Sensiz ben öldüm gittim... Bensiz sen kimbilir neyledin?

Sana sitem etmeyeceğim artık. Bütün suç benim. Seni bu kadar sevmemeliydim. Şu köhne ve utanmaz dünyada ne bir kimse bu kadar sevilmeye değer, ne de bir kimsenin bu kadar sevilmeye hakkı var. | Ümit Yaşar Oğuzcan

İçimi açtım sana, İçini açmak için...

Kendi ellerimle yazdım kendi sonumu. Kalbim kağıt oldu,tercihlerim ise kalem.Geriye bir tek bu yalanın yazılmasını onaylayacak tercih dışı bir akıl kalmıştı( ki o akıl aslında kullanılması dahilinde her şeyin çaresiydi) Ve o akıl bir tek bende vardı, Zira başkası buna inanmazdı..

Bir bir veda eyledim cümle hâle, Dünümün izine, yarın emâle. Gönül ki yoruldu devr-i hevesten, Sükût ile yürür şimdi zevâle...

Yalnızlığı bilir misin dedin ya bana, Ben yalnızlığı; İçtiğim sigaranın dumanında, Geceleri dinlediğim sessizliğin kulağıma vuruşunda ... Yalnızlığı ben oralarda tanıdım. İşte dünya güzeli, Bensiz harap olur diye düşünme sakın; Yalnızlıkla tanışalı uzun yıllar oldu...

Bazen geçmişin karşına sadece bir dilek olarak çıkar...

Sevgi iyileştirir , Açık bir yarayı da Hüzünlü bir kalbi de Sevgi ilaçtır tümüyle Denk gelmesi zordur ehline Satılmaz kıyıda köşede Merhem olur hüzne kedere İyi eder; Hasta yatan beşeride Kor ateşlerde yanan kalpleride Sevgi iyileştirir, Ehline denk gelene...

"İnsan kendine uzak olduğu yerde, Tanrı'ya en yakındır..."

Herkesin kendini haklı olarak gördüğü şu dünyada kendini nasıl savunabilirsin ki ? İki kelam edemeyen cahiller savunur kelimelerin kudretini, yüreğinde merhamet barındırmayanlar savunur merhametin sıcak yüzünü ve en acısı aşktan bihaber olan taş yürekli insanlar savunur aşkı...