Merhaba

Genç idik, umularda yalnızdık; Anlamamanın gücü koşuşlarımızda Ve konularımızda bir sürü yanlışlık. Şimdiyse ağır ağır iniş yokuşlarımızda Yalnız yalnızlık.

Seninle uzak bir gezintiden dönüyoruz. Saat kuma vuran ışıkta parçalanıyor. Ağaç kuma dönüşüyor, kum elmasa. Kırılan bir elmas oluyor sudaki resmin.

Dut Ağacı Boyunca Dut Yemedim Doyunca Yari Helfette Gördüm Danışmadım Doyunca

nerede ne zaman kaç kere yaşadık nasıl bir sevdaysa eskitememiş yıllar bitirdiğimiz herşeye yeniden başladık dudaklarımızda birbirimizden mısralar”

biraz bulut saklamıştım geçen sonbahardan mehtabın yaldızladığı bir deniz kenarı koyduğum yeri unutmuşum fakat görebilseydiniz n’olur çabuk gelin manzara dağılmadan fazla uzun sürmez hayallerimin ayarı size bu akşamı hazırladım ayıp mı oldu dersiniz

Anlat: Bu bir Yusuf masalıdır de Bunu söyle ve fakat Şunu da sor Yusuf’un masalı neden Yusuf’la başlamıyor? Bir varmış bir yokmuşla başlıyor bütün masallar gibi Bir Şivekâr varmış, bir genç kız Yusuf yokmuş, cinler Kaçırmış, yazgı Saklamış onu.

Kurban bayramınızı kutlar size ailenize ve sevdiklerinize mutlu huzurlu nice bayramlar dilerim.

Neye yarar hatırlamak, Neye yarar bu cılız ışıklı bahçelerde Hatırlamak geçmiş şeyleri, Bu beyhude akşam bahçesinde Kapanırken üstümüze böyle Zaman çemberi Hatırlıyor yetmez mi Güneşe uzanan ellerimiz!

Yarıda kalmış aşklarının hesapları içinde Denizlere açıldı içimizden biri Niçin gittiğini söylemeden. Doyulmamış arzularla doluydu yelkenleri. Yıpranmış kelimelerin verdiği güvenden. Bulacak sanıyordu yenilikleri.

Ne söylersen söyle bir gün yiteceğiz çam seli halinde kalabalık bir orman alıp götürecek bizi kuytu ölümlere yaşamanın anlamını sorsam da söyleme konuştukça bir gemi açılıyor kıyıdan.

“her şeyden biraz kalır” diyor birileri, çoğulluk haklılıktır kavanozda biraz kahve kutuda biraz ekmek insanda biraz acı insanda biraz mutluluk

Hangi güzelliği özlesem suskunum sana Yürek boşluğunda bir of kadar suskun Özlüyorum seni masmavi Koşuyorum sana bembeyaz Ve kahroluyorum bir anda kapkara Ah oluyorum Of oluyorum Ve susuyorum Oysa haykırabilsem Işık yumağı bir pınar olur soluğum

Ve böylece bu ömür, bu ömür her dakika, Bir buz parçası gibi kendinden eriyecek. Semada yıldızlardan, yerde kurtlardan başka, Yaşayıp öldüğümü kimseler bilmeyecek!

Seninle terasta oturuyoruz. Tam öğle üzeri iki saksağan ötüyor. Ağaç dallarını eğiyor ve gölge, yapraklardan atlayıp konuyor gözlerine. Seninle çay içiyoruz, tam öğle üzeri.

Şimdi akşam olur, sular buruşur Bir yastığa baş koyarım güvertede. Hangi dilden olursa, bir şarkı isterim İçimde kırık dökük besteler dolaşır. Kalbim avucumdadır artık, Bir sahilden sesler gelir, kaybolur Uzun uzun nefes alır sular Uzun uzun ağlamak isterim

Aslan ağzındadır saadetimiz Yağmurlar yağar, günler batar, geceler gelir Bir bitmez türkü başlar dışımızdan. Bir çınar altıdır oturduğun yer; Dizlerin örtülmüş, bakışların uzak, Al bir hırka örmektesin ağır ağır. Bir ince bilezik, küpelerin, saçların Otlar,kuşlar,beyaz bulutlar

Yorgun gözümün halkalarında Güller gibi fecr oldu nümâyân, Güller gibi... sonsuz, iri güller Güller ki kamıştan daha nâlân; Gün doğdu yazık arkalarında!

Kalbim ölü mevsimler gibisin bir şeyin görünmeyen iyi yanları gibi ama bitti mevsim, bir başka yolcu yok sana fark etmez gibisin.

Belki de yenilenmeli ağaçlar. Boyalar devşirilmeli mevsimin yapraklarından, haşarı erguvandan. Yepyeni fırçalar alınmalı çarşıdan, insan eliyle germeli bezi tahtaya: Herkes kendine görülmemiş bir düş aramalı.