دچار ناشناخته‌ترین گونه‌ی شرم شده‌ام، شرمِ بازماندگی. از زنده بودنم خجالت می‌کشم، حس می‌کنم هزاران هم‌وطنم به‌جای من مرده‌ان، کسانی که بسیار بیشتر از من لایق زندگی بودن. این زنده‌بودن دیگه برام هیچ امتیازی نیست، فقط یه امانته روی دوشم، تا روزی که تقاص خون شما رو از این‌ها بگیریم.

"چرا هیچکاری از دستم برنیومد؟ چرا وجود دارم؟"

کاش من میمردم ولی اینهمه جنازه و جنایت با چشمام نمیدیدم

دختره‌ی عرزشی زشت تا دیروز از سورمه ننه‌جونش استفاده میکرد الان توئیت زده لوازم آرایش فقط هودا! رژ مکه‌ایتو بزن بابا حمال

احتمالا امسال تاریخ تولد و مرگ ام یکی بشه🤲🏾

اگه دوباره جنگ شد و سگ و‌گربه هاتونو وسط خیابون ول کردین به حال خودشون میام شخصا مادرتونو میگام !

دارم رد میدم که استاک کردنام نتیجه نمیده

فیلم مغز کف خیابون رو دیدم و نان استاپ دارم بالا میارم خدایا چرا من تموم نمیشم

وای خدایا

خدا آدمو کصکش بکنه اما نصیب و اسیر ادم کصکش نکنه

زندگی‌ای که میخواستم و امان از چیزی که نصیبم شد