Biz bu devrin insanları değiliz; Fırtınadan gelen çığlıklara alışkın değiliz…

Bazı şeyleri sorgular gibiyim mesela neden bu hayata geldiğimi

Galiba benim psikoloğum bozulmuşş

Rüyalarımda her zaman birlikteyiz…

Evden ve bilindik sokaklardan uzakda farklı bir cennet var;Birde bunu hayal edin.

Koca dünya oldu mu dar?

Hayatın umudu artık kayboldu. Ölürken güleceğim.

Duygu güçsüzlerin sığınağıdır, onların mabedidir.

Belirsiz insan karakterinden ödün verir diyordu okuduğum bir kitapta

o kadar kendi hayatıma gömüldüm ki kimseyle bir gram alakam kalmadı gerçekten

Nasıl olurdu ki menfaatin olmadığı yeni bir dünya

Yanlızğımla bütünleştim istemiyorum kalabalığı

İnsan her zaman en kötüsünü düşünmeli ;Böylece bu hayatta çok fazla hüsrana uğramazsın.

Sahip olduğun güçle orantılı şeyler karşına çıkarılıyor;Ama sen tam da bu gücü kullanman gereken anda ona sırtını dönüyorsun…

İnsanlar olasılıklarla nasıl yaşıyor acaba Ben netlikten yanayım

Güneşi beklerken,dolunay da kaybolan hayallerimiz ne olacak peki

İnsan her zaman son nefesinde ya da son anlarında gerçeği ve pişmanlıklarını anlar. Bunu asla unutma.

Bu aralar o kadar keyifsizim ki hayattan tek beklentim günün bitmesi

yol o kadar yıprattı ki eve dönmenin heyecanı da kalmadı artık.

konu fark etmez ben hallederim