Gücümün tükendiğini bu kadar hissettiğim bi zaman dilimi olmamıştı. Öyle zor günler geçti ki bir an önce normal hayatıma dönüp, geriye bakıp “of nasıl bitti gitti ya” demek istiyorum.

Bir ayı geçtik. Bu bir ay nasıl geçti bilmiyorum. Hala yer ayaklarımızın altından kayıyor. Sevdiklerimizi, tanıdıklarımızı kaybettik. Bazımız ailesini kaybetti. Ne denir bilmiyorum. Ne yapacağız bilmiyorum. Tek bildiğim bir şey varki bu acının tarifide yok, teselliside…

Bazı şeyleri aşamıyorum. Unutamıyorum. Acı içinde kaybettiklerimizle geçirdiğimiz o anları, gözümü kapattıkça tekrar tekrar yaşıyorum. Vedalaşamadan ayrılmak zorunda kaldığım tüm sevdiklerim burnumda tütüyor. Allah'ım sen hepimize sabır ver, dayanacak bir güç ver... Amin.

#MalatyaEnkazınAltındaKaldı

Yaşadığımız bu zor günleri elbet atlatacağız. Acısı sızlasada elbet kabuk bağlayacak. O gün geldiğinde; kimin sırt çevirip görmezden geldiğini, kimin yarı yolda bıraktığını, kimin bizi hiç tanımamasına rağmen el uzatıp yanlız bırakmadığını unutmayacağız! UNUTULMAYACAK!

2020 yılında Elazığla beraber vurulduk depremde.. Neredeyse anılmadık.. 2023 yılında depremde öldük, enkaz altında kaldık, yersiz yurtsuz kaldık, binalarımızın %70’i gitti haberlere konu olmadık. Geçen gün sel felaketinde Şanlıurfa ve Adıyamanla beraber perişan olduk,

44.Gün | #Malatya ‘ya körsünüz, sağırsınız, dilsizsiniz ! #SahipsizMalatya

Evimi öyle çok özledim ki... Yuvamı, memleketimi, sevdiklerimi... Mutlu olmaya çalışmak ne büyük yükmüş meğer insan omzuna. Unutmaya çalışmak,unutamamak ne ağırmış. Zorunda kaldığımız her şeye çok kırgınım...

Yaptığı yardımı sırf siyasi ideolojisine ters düşen bir tavır sergilediği için depremzede insanlara hakaretler savuran beddualar eden herkes suçludur, Hepsi yargılanmalıdır. Acılarımızı siyasi çıkarlarına alet eden bu kesim yargıda hesap vermelidir.

“Ahını aldım, hakkını helal et” diyememiş herkesle barışığım.Ölümün ani, dünyanın 2 günlük olduğunu biliyorum.Ama kalbimi kıran, vaktimi çalan, zulmeden, kısaca hakkıma giren kimseye hakkımı helal etmedim.İşte böyle mutlu yaşıyorum, sıfır toksik.Ben adaletin gerçeğine inanırım :)

Ben olmuşum herkesin en güzide sorunu Umrumda değil, kimse taş olamaz yoluma Kuralı ben koyarım girdiğim her oyunun :)))

Doğup büyüdüğüm memleketimin her sokağında bir acıyla karşılaştım. Aylar sonra dönüp baktığımda koca bir hiçlik görüyorum. En acısı da ölüm kokan, acı dolu sokaklar...

Yorgunum. Konuşmaya bile hâlim yok. Depresyon gibi değil; sadece artık açıklama yapmamın bir şeyleri değiştirmeyeceğini bilecek kadar insanları kabullendim. Herkes olduğu gibi, oldukları kadar. Bu beni özgürleştirdi. Hiçbir şey yapmamak çok güzel. Herkes yerli yerinde, ben de.

İçimde tuttuklarımın yükleri omuzuma kaldı Yüreğim dargın, her yanım yangın..

Tanıya tanıya, sildik insanları...

Hepimiz bir önceki halimizin daha iyi versiyonu olmaya çalışmıyor muyuz zaten.

Hep sen mi ağladın? Hep sen mi yandın?

Soğumuş ve mesafe koymuş halimin korkunç olduğunu bildiğimden, soğumamak için sonuna kadar direnenlerdenim.