uyanmak cok zorlasti ve de yasamak

Kötü insanı ben Bandırma’da tanıdım arkadaşlar.. bundan önceki tanıdığım kötüler “Ebu Cehil’den iki sn önce yaratılmış” olanındandı. Burda tanıdığım “Şeytan kalk büyüğün geldi” olanından…

insanlar düzlüğe çıkınca sizinle aştıkları yokuşları unuturlar

şöyle bir sakinlik.

•Beni anlamanı isterdim. Bunca hengâmenin içinde seni kalbimin en hasarsız yerinde saklamaya çalıştığımı gör isterdim.

ana karakterin biraz dinlenmesi gerekiyor

Dik durmaktan omuriliğim ağrıyor artık

Bir haftadır sırt ağrısı çekiyorum yeminle yıldım. ben iki ay sonra 29 yaşına gircem ama şimdiden 40 yaş semptomları yaşıyorum…

“Ben kendim beceririm kavuşamamayı.”

herkes seni bir yetişkin olarak görüyor ama sen üzüldüğünde ufak bir çocuk gibi hissediyorsun

Bir edepsizlik salgını var. Öldürmüyor da.

sence ben herhangi bir duygunun aziyla yetinecek birine mi benziyorum

nefes alacak yer bırakmayıp, seni gitmekle suçlayacaklar.

geçiyor arkadaşlar zayıflıyorsunuz, hissizleşiyorsunuz, mide ağrısı çekiyorsunuz ama geçiyor.

Gecenin bi yarısı uyanıp herhalde deprem oldu diyip kandilli son depremlere bakıyorum… teşekkürler Bandırma psikolojimi altüst ettin

Herkes çiçek açtığın günü konuşacak ama kimse kışın ortasında buz tutmamak için verdiğin o gizli savaşı bilmeyecek..

Canım köyde balkonda, karşı dağın ışıklarına bakarak, üzerime battaniye atıp overthinklemek çekiyor aşırı…

kardesim biz seni allaha havale ettik napalım simdi ordan geri mi isteyelim seni

Kaç bahar görmüşüz kim bilir, kaç zemheri