جدی چند وقتیه به چهل سالگیم فکر میکنم و میترسم. نگرانم. آیا تا اون سن تونستم زندگی کنم؟ یا فقط نفس کشیدم!

روز ۷۰۶ طرح … بی صبرانه منتظرم که تموم بشه و روزشماری میکنم ! تنها راه نجات از اون بخش و ادمای کوفتیش🫩

:)

اگه بغلم کنی گریه‌ام می‌گیره، بهم بگی خوبی؟ گریه‌ام می‌گیره، چاییم یخ می‌کنه گریه‌ام می‌گیره، آهنگ گوش می‌دم گریه‌ام می‌گیره، انگار حجم قوی بودنم تموم شده….

تا مست میشد تکست میداد بیب من کو؟!

و کسی را دوست بدار که در فصل خزانت؛ تنها پیچکِ سبزِ مانده در حیاتت باشد..

اتفاق خاصی نیفتاده فقط امروز یکم حس کردم زندگی در جریانه. حتی اگر در زندگی من، اونطور که می‌خوام در جریان نباشه. تو گوشه کنار این دنیا وسط گریه ها و سختی های من آدمهایی هستن که حالشون خوبه و احساس خوشبختی می‌کنن همین برای من امید محسوب میشه همین که حس کنم یه روزی هم نوبت منه.

شایدم تهش بگیم می‌ارزید به این همه صبر!

بی من خوشی، وگرنه از آن تو می‌شدم... جان می‌سپردم آخر و جانِ تو می‌شدم…

امیدوارم همون خیالی رو که می‌بافی، بپوشی.

سیگاری نشید ! این زندگی نمیزاره ترکش کنید🚶🏻‍♀️

حالا شد دوسال … ومن تونستم :) روزم مبارک !!

تو ماه بودی. من؟ من بره‌ای گم‌شده در کوهستان، که آن‌قدر سربه‌هوای ماه ماند تا گله را گم کرد.

واقعا بیکاری بد دردیه!!

دلم برای بیمارستان و سگ دو زدن تنگ شده !! البته به دور از آدمای سمی اون بخش کوفتی 🚶🏻‍♀️

مگه جز ادامه دادن کار دیگم میشه کرد …؟!

میخوام بگم همه چی برای آدم، به یک آن تمام میشه، به یک چشم بهم زدن! استثنا هم نداره، فقط کافیه اون آن سر برسه...

ولی بزرگترین دشمن آدم فکره، فکر، فکر، فکر، این مغز چرا انقدر فکر میکنه…

نشد دوباره از شکسته های من، مرا بسازی؟!

یک گوشه قلبم تا ابد تو …