Tımarhaneler insan müzesi

Her düşlediğini yapamıyor insan, her düş çiçek açmıyor.

Aslında aşırı samimi biriyim ama kimseyle samimi olmak istemiyorum

kisisel sebeplerden dolayı hicbir seye inanmıyorum

detaylara takılın arkadaşlar her şey orda dönüyo çünkü

Bazen insanlar iyileşmek istemez çünkü içlerindeki acı sevdiklerinin son hatırasıdır

Sezen işini azaltalım

herkesin evi, göğsünde taşıdığı insanın dizinin dibidir

hay anani avradini ya x.com/videoarsiv4/st…

Kimseye tek bir cümle kuracak isteğim kalmadı . Duvar ve ben yer değiştirdik .

Yoluna yol olduklarımız yolunu bulup yok oldular

sevgisizliğinizden, kalpsizliğinizden, nezaketsizliğinizden, zehrinizi her yere bulaştırıp iyileşmek istemeyişinizden, belirsizliğinizden, vefayı bilmeyişinizden, ayağıma dolanan her şeyden yoruldum

Olabilir , insan yokuş çıktıktan sonra düzlükte de pes edebilir

Sana ilk defa kalbimle değil de mantığımla baktım tüm çabamın boşa olduğunu ne kadar uğraşsam da çabamın taş kalbine çiçek açtırmayacağımı fark ettim bu fark edişim senden vazgeçme eşiğim oldu

Kuşkusuz ki en büyük önyargı, etrafımızdaki herkesi insan sanmamızdır.

Bazı duygularım cümlelere sıgmıyor

hayallerimi yaşayamadığım yetmezmiş gibi hayatımı da yaşayamıyorum

Bazı insanlar içimin karanlık dehlizlerinde boğuldular gidecebileceğim bi mezarları bile yok

Evin yanmış sen bahçesindeki çiçekleri sulamışsın