مثل سکوت میان کلام های محبت عریانم... #فروغ_فرخزاد

اما من آن شکوفه ی اندوهم... کز شاخه‌های یاد تو می‌رویم... #فروغ_فرخزاد

و این جهان پر از صدای حرکت پاهای مردمی‌ست که همچنان که تو را می‌بوسند در ذهنِ خود طنابِ دارِ تو را می‌بافند. #فروغ_فرخزاد

خورشید مرده بود و هیچکس نمیدانست که نام آن کبوتر غمگین کز قلبها گریخته ، ایمانست… #فروغ_فرخزاد

ناگهان پنجره پر شد از شب. #فروغ_فرخزاد

نگاه_کن که غم درون دیده‌ام چگونه قطره قطره آب میشود چگونه سایهٔ سیاه سرکشم اسیر دست آفتاب میشود نگاه کن تمام هستیم خراب میشود شراره‌ای مرا به کام میکشد مرا به اوج میبرد مرا به دام میکشد نگاه کن تمام آسمان من پر از شهاب میشود... #فروغ_فرخزاد

کاش بر ساحل رودی خاموش عطر مرموز گیاهی بودم چو برآنجاگذرت می افتاد بسراپای تو لب می سُودم #فروغ_فرخزاد

و در شهادت یک شمع راز منوری ست که آن را آن آخرین و آن کشیده ترین شعله خوب می داند... #فروغ_فرخزاد

ای ز گندمزار‌ها سرشارتر ای ز زرین شاخه‌ها پر بارتر ای در بگشوده بر خورشیدها در هجوم ظلمت تردید‌ها با تو ام دیگر ز دردی بیم نیست هست اگر ‚ جز درد خوشبختیم نیست. #فروغ_فرخزاد

تنها صداست که می ‌ماند و امان از صدای او که ابدی شد در گوش من... #فـروغ_فـرخـزاد

افسوس! ما خوشبخت و آرامیم افسوس! ما دلتنگ و خاموشیم خوشبخت، زیرا دوست می داریم دلتنگ، زیرا عشق نفرینیست! #فروغ_فرخزاد

نگاه حسرتم ، حيران به رویت ... #فروغ_فرخزاد

سهم من گردش محزونی در باغ خاطره هاست... #فروغ_فرخزاد

تو چه هستی که جز در تو آرام نمی‌گیرم #فروغ_فرخزاد

با کدام بال می توان از زوال روزها و سوزها گریخت ! با کدام اشک می توان پرده بر نگاه خیره ی زمان کشید؟ #فروغ_فرخزاد

خواهم از تو در تو آورم پناه... #فروغ_فرخزاد

در حال دوست داشتن تواَم در حالى كہ كنارم نيستی ... #فــــروغ_فرخزاد

نیست یاری تا بگویم راز خویش ناله پنهان کرده‌ام در ساز خویش چنگ اندوهم، خدا را، زخمه ای زخمه‌ای، تا برکشم آواز خویش... #فروغ_فرخزاد

و چشم‌هایش تا ابدیت ادامه داشت ... #فروغ_فرخزاد

کسی به فکر گل ها نیست کسی به فکر ماهی ها نیست کسی نمی خواهد باورکند که باغچه دارد می میرد که ذهن باغچه دارد آرام آرام از خاطرات سبز تهی می شود #فروغ_فرخزاد