7반

— ? ใบหน้านั้นพอจะจำได้อยู่บ้าง , สำหรับบุคคลที่เอะอะมารบกวนเวลาพักผ่อนของเขาในครั้งนั้น " คนที่มาแทนฉันงั้นเหรอ " ทีมนั้นยังคงมีอยู่ แต่สำหรับซาสึเกะคงไม่ใช่เรื่องน่าสนใจอะไรนัก ยิ่งเรื่องสายสัมพันธ์ไร้สาระนั่นอีก

“ ไม่มีปัญหาครับ ไม่ต้องห่วง ” “ อาจารย์คาคาชิอาการดีขึ้นแล้วสินะครับ ? ”

“ สวัสดีนะครับ ซาสึเกะคุง ” กล่าวทักพร้อมกับปั้นหน้ายิ้มให้อีกฝ่าย แม้จะยังจำช่วงเวลาในตอนนั้นได้ดี ในตอนที่ได้รับภารกิจให้มาเป็นสมาชิกของทีมคาคาชิ อีกทั้ง—— .. วินาทีที่ตกอยู่ในเนตรวงแหวนเมื่อเจอกับอีกฝ่ายในตอนนั้น

*เหลือบมองพวกที่มาตามติดแต่แทบไม่มีพวกเดียวกันโผล่หัวมาซะที* เห็นแต่พวกน่ารำคาญ แสงอุษามันหายไปไหนกันหมดวะー ไม่ชอบหน้าไอ้นินจาพวกนี้เลย

"โทบิรามะรึ" ดวงเนตรแปรเปลี่ยนเป็นเนตรวงแหวนในทันที "มีพวกน่าปวดหัวมาเพิ่ม"

“คุณอิทาจิ ตรงนั้นดูครื้นเครงกันดีนะครับ คงจะสนิทสนมกันขึ้นมามากจากเดิมที” จากที่เฝ้าสังเกตการณ์อยู่นาน ผู้ที่ขึ้นชื่อว่าเป็นคู่หูของตนจึงเอ่ยทักท้วงขึ้น “คุณเองก็ไปร่วมด้วยสิครับ” ตนไม่แม้แต่จะปริปากเอื้อนเอ่ยสิ่งใด มีเพียงใบหน้านิ่งเฉยที่เผยออก ก่อนจะเดินจากไปแต่โดยดี

⠀ สำหรับหน่วยรากแล้ว ... ถ้าหากไม่มีหัวใจ ก็จะไม่เกิดความลังเล ..ไม่มีแม้กระทั่งชื่อ ไม่มีอารมณ์ ไม่มีอดีต ไม่มีอนาคต มีเพียงภารกิจเท่านั้น นี่แหละ คือกฎเหล็กของหน่วยราก ⠀

𖥔 𝗨𝗭𝗨𝗠𝗔𝗞𝗜 𝗡𝗔𝗥𝗨𝗧𝗢 𝗧𝗘𝗔𝗠 7 ▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬

” 𝑊𝘩𝑒𝑛 𝑦𝑜𝑢𝑟 𝘩𝑒𝑖𝑔𝘩𝑡 𝑚𝑎𝑘𝑒𝑠 𝑖𝑡 𝑏𝑦 𝑡𝘩𝑖𝑠 𝑚𝑢𝑐𝘩, 𝑦𝑜𝑢 𝑚𝑖𝑔𝘩𝑡 𝑏𝑒 𝑎𝑏𝑙𝑒 𝑡𝑜 𝑏𝑒𝑐𝑜𝑚𝑒 𝐻𝑜𝑘𝑎𝑔𝑒. ” ー 𝗨𝗺𝗶𝗻𝗼 𝗜𝗿𝘂𝗸𝗮。

โอบิโตะทำได้แค่แอบมองอยู่ห่างๆ พรางถอนหายใจเบาๆ “ทุกคนต่างอยู่กับอาจารย์กันหมดเลยแฮะ” ในระหว่างนั้น เขาก็เดินสำรวจหมู่บ้านไปด้วย “แล้วมินาโตะเซนเซย์อยู่ไหนกันล่ะเนี่ย”

ฮัดชิ่วー!! *เผลอจามเสียงดังขณะที่กำลังประชุมท่ามกลางห้าคาเงะ ดูเหมือนจะโหมทำงานมากไปหน่อยจนป่วยเลยช่วงนี้* ( พี่! จามแบบนี้ต่อหน้าคาเงะคนอื่นๆ ไม่อายรึไง!? เสร็จนี่รีบไปพักผ่อนซะ💢 ) โทษที โทษที! มันเผลอไปหน่อยน่ะ...

— ☀️ แสงอาทิตย์ยามเช้าลอดมาเข้าสู่สายตาของเขา เมื่อสะลึมสะลือเปิดตาขึ้น… …ก็พบว่าตัวเขานอนฟุบอยู่บนโต๊ะทำงานของโฮคาเงะซะงั้น!!!!!??? “ ห๊าาาาาาา—!!!?!??!!! ” +

เสียงเหยี่ยวดังก้องกังวาล มันโฉบลงมาเกาะแขนผู้เป็นนาย สายลมโชยอ่อนพัดให้ผมสีดำขลับพริ้วไหว "ดีมาก.." ตนเอ่ยชมพลางให้เนื้อชิ้นน้อยเป็นการตอบแทน นานครั้งมาดาระจะออกมาใช้เวลากับเหยี่ยวเช่นนี้

" เดี๋ยว— ฉันจำได้ว่าหลับไปในห้องทำงานนี่? " พอลืมตาขึ้นจากการนอนงีบในห้องทำงานก็อยู่ในร่างนี้ซะแล้ว "แล้วแบบนี้ฉันจะเข้าไปหาร่างฉันในหมู่บ้านได้ยังไง— หม่าแต่ได้อยู่ร่างนี้ก็น่าจะเป็นเรื่องดีหรือเปล่านะ~ "

⠀ จนถึงตอนนี้ แม้จะวาดรูปมาเป็นพันเป็นหมื่นภาพแล้ว แต่ก็ไม่เคยตั้งชื่อภาพเลยสักครั้ง ถ้าจะให้พูดให้ถูก ถึงจะพยายามตั้งชื่อแต่ก็ยังตั้งไม่ได้ต่างหาก นึกอะไรไม่ออกเลย ไม่รู้สึกอะไรเลย ไม่มีอะไรเลย ... ⠀

傀儡部隊の天才造形師 🦂— 「Art is something beautifully remains extensively into the distant future… eternal beauty」

#จะทำความรู้จักกับคนที่มารีทวิต “ขอดูหน่อยเถอะ จะมีใครถูกตาฉันและได้ไปอยู่ในคอลเลคชั่นบ้าง”

- この世界に平和などというものはない ー それが現実だ。 -

サイ、お誕生日おめでとう🎉 第七班の大切な仲間で、超獣偽画の使い手をお祝いしよう🖌🖌🖌 #サイ誕生祭 #NARUTO