Özlediğim ölüler var, Bir de yüzünü görmek istemediğim diriler.

En kötüsü de bir şeylerin artık elinden değil de içinden gelmemesi. Heves yok inancın kalmamış zorlayamıyorsun.

Bildiğim en iyi terapi; Mesafe, sessizlik ve meşguliyet.

Bende senin gibiyim Ekim, soğudum her şeyden, herkesten. Bir zamanlar her şeyi verebileceğim insanlar kurumuş yaprak gibi tek tek düştü gönlümden…

Bir yerden sonra her şeyi kendi haline bırakıyorsun, kendini bile.

İnsanlar kendi kusurları dışında herşeyi biliyorlar.

Bir şey yapmıştır sana o şarkı. İçinde bir şeyin yerini değiştirmiştir.

Gözlerinin içini güldürene gönülde verilir, ömürde.🫠

Güvenli dağlar hep tutundu dallara, Yüzüme gülenler bilenir ardımdan.

Sonbahara vurgun bir deli takvim…

Yıllardır yaptığı yanlışın farkında değildi. çünkü yaptığının yanlış olduğunu anlayacak olgunlukta değildi.

İçimde kaybolan papatyalardı gözlerinn🫠

İçinden şiirsiz geçilemeyecek kadar derin gözleri vardı.

Aşk eski bir yalann💫

Bir uzak rüya da yorgun ıhlamur,,

Bir atın umudu yoktur. Onu sırtında şakıyan kamçının umutsuzluğu yürütür. Bizim hikayemiz de biraz böyle!!!

İnsan bazen kendi içinde öyle dipsiz uçurumlar bulur ki, oraya düşmemek için gözlerini kapatır.

“Saptığım bu yolun gül bahçesi olmayacağını biliyordum.”

İçim, uzun bir yol gibi. Ve bazı yolculuklar varışlardan daha değerli..!

Yaprakları koparılmış papatya gibiyim. Seven de zarar verdi, sevmeyen de.