Paranla şeref kazanma, şerefinle para kazan ki; paran bittiğinde, şerefin de bitmesin.

Arkamdan konuşanların hayallerinde imzam var.

Benim kimseye hatır borcum yok. Kahveyi de tek içerim.

Hayatın tekrarı yok yaşayabildiğin kadarsın.

Biz büyüklüğümüzü gösterelim de varsın çocuklar elimizi öpmesin.

Geçen sardım geçer sandım..

O hikaye yarım felan kalmadı, o hikaye o kadardı.

Bir hoşçakala sığdırdı beni, yeri göğe sığdıramadığım...

Karadeniz de gemilerim değil, kara gözlerinde ki hayallerimdi batan...

Nefes alamayınca değilde fotoğrafını açtığımda anladım nefes alamadığımı...

Ben senin yollarına güller döktümde, sen benim mezarıma bi çiçek bile bırakmadın...

Değer verdim yeteri kadar, artık herkes ederi kadar.

Kimsenin bilmediği haldeyim ama derdim sabrıma hayran...

Şehrime gel sevgili, yarın çık gel. Bırak her şeyi bir bekleyenim var de gel. Gel ki bu şehir adımlarınla anlamlansın. Gel ki, şehir nefretim olmaktan çıksın. Gel ki, nefes aliyim. Gel.

Dert büyütür insanı, yaş değil.

Seni sessizken sadece önemseyenler duyabilir.

Gözleri mavi olanın okyanusunda, yeşil olanın ormanında kayboldular. Ben senin kahverengi gözlerinde gömüldüm…