تخمشو داری باهام حرف بزن.

تمام وجودم جنگه.

به عنوان کسی که همیشه تو خیابون و مترو گریه می‌کنم هیچوقت دستمال تو کیفم ندارم.

انقد دلم گوشت می‌خواست که حین درست کردن برگر خام خام نمک زدم خوردم.

توی کوچه یه آقای مادرجنده‌ای با ماشین دنبالم گذاشت و هعی قدم به قدم میزد رو ترمز. آرامشمو حفظ کردم و چون جلوتر از من ترمز زده بود، از پلاکش عکس گرفتم. الان می‌بینم همه عکسا تاره. احساس می‌کنم این واکنش من برای تمام وقت‌هایی هست که فکر می‌کنم دارم با آرامش از خودم دفاع می‌کنم.

آدم نباید اونقدرا هم مسئولیت پذیر باشه.

وای خیلی آدم خشمگین، غمگین و کسشری شدم. باید خودمو بیشتر کنترل کنم.

میشه بگید چه اتفاقی افتاده که اون نور صورتی اونجوری افتاده رو تصویر؟ من این نور صورتی رو تو همه‌ی عکسام می‌خوام.

وای از تابستون خیلی خوشم میاد. همه گربه‌ها زاییدن خیابونا پر از بچه گربه‌ست.

دیگه وقتشه شراب رو وارد روتین چهارشنبه‌های زندگی‌م کنم.

بعضی وقتا یه خاطره‌هایی تعریف می‌کنید که بعد اینجوریم کاش این خاطره برای من بود.

لیوانای خونه تموم بشه. مامانم می‌دید لیوانا گم شدن میومد اتاق من از گوشه تختم ده تا لیوان برمی‌داشت می‌رفت. دلم تنگ شد 💔💔💔

زندگی رو فقط با عشق تاب میارم.

از دیدن موجودی کارتم تو این هفته هراس دارم.

من متوجه شدم بگایی‌های بزرگ رو میتونم هندل کنم و چیزی که بگام میده همین خورده اتفاقات ریزی هست که ممکنه پیش بیاد.

به قسمت‌های سختی از زندگی رسیدم. نمی‌تونستم بیام و ازشون حرف بزنم.

انسان‌ها باید فرصت رها کردن خودشون رو بهت بدن.

من می‌خوام برم جنگل.