ปล่อยให้เขาได้ใช้ชีวิตของตัวเอง คงเป็นการบอกรักที่ดีที่สุดแล้วมั้ง

ถือเคล็ดซื้อรองเท้าใหม่ต้องกัดมันก่อนใส่ มันจะได้ไม่กัดเรา สรุปมันกัดเราคืนแบบตีนเยินกรุบ กัดแบบกุต้องเดินตีนเปล่าเท่านั้น

กลิ่นความเจริญมันหอมแบบนี้เลยว่ะ

พอโตขึ้นก็หมดแรงจะหาวิธีเพื่อให้ใครอยู่กับเราตลอดไป โตขึ้นอีกหน่อยก็ได้รู้ว่าไอ้สิ่งที่หามันไม่มีอยู่จริง โตขึ้นมาอีกก็ทราบแล้วว่าไม่มีจริงตั้งแต่คำว่าตลอดไป

พระเจ้าเคยทดสอบแม่มึงเหมือนที่ทดสอบกูแบบนี้ป่ะ

แก้ไง

คนที่ตกหลุมรักแล้วขึ้นมาได้เองนี่เก่งเนอะ ส่วนกูตกแล้วตายอยู่ตรงนั้นเลย คาที่ คนขุดหลุมเขาไปมีความสุขกับคนของเขาละ

ตัดสินใจแล้วว่าจะพูดทุกอย่างที่ในใจอยากพูด ไม่สนใจว่าใครจะไม่เข้าใจ ไม่เข้าหูใครก็เรื่องของแม่มึง

เคยมีความสุขกับชีวิตมาก ๆ มาตลอด จนกระทั่งมีความรัก

เสียใจยังไงก็ต้องเดินหน้าต่อ ตื่นมาแต่งหน้าสวยๆไปทำงาน ฉีดน้ำหอมกลิ่นโปรด ฟังเพลงที่ชอบตอนข้ามเรือ ตบตีกับไอ้อีต่างๆที่ออฟฟิศ กินข้าวอร่อยๆ รับคาเฟอีนเข้มๆ สูบบุหรี่รสที่ชอบ กลับบ้านอย่างปลอดภัย อาบน้ำหอมๆ โบกสกินแคร์ แล้วก็รีบเข้านอนเพราะเดี๋ยวหน้าเหี้ย

ไม่อนุญาตให้ใครไม่ชอบเรา ทุกคนต้องชอบเรา จบนะ

ถ้าขอพรแล้วเป็นจริงได้ จะขอให้มึงไม่มีความสุข จบนะ