“she remembered who she was and the game changed”

İnsan anlıyor. Zor gününde en yakınının nasıl da el olduğunu, o kilometrelerce uzaklıktakinin de omzundaki el olduğunu.

Bu yerler bu insanlar bana yabancı

Bu yaşıma kadar ilk defa babamın çok istediği bir şeyi başardım onuda doya doya anlatamadım ya

Gün geçtikçe daha çok hissediyorum yokluğunu allahım bu nasıl bir acı

Bir gün uyuyordum ablam uyandırdı beni diye sinirlenmiştim babam saçımı okşayıp "yat güzel kızım yat uyumaya devam et hadi" demişti bir süre sonra ben onun saçını okşardım gözlerini kapatırdı o uyudu ama ben uyandıramicam

Bir insan babasının ilaçlarına bakarken iç geçirir mi geçirirmiş

Sonunda bitti Eylül. En sevdiğimi aldı gitti.

Mezar taşları öğretiyor insana İnsanın sevdiğini mezara koyması bile bir şeymiş Yerini bilmesi Dünya boğazına yapışınca neden beni bıraktın diye sitem etmesi ağlaması bile bir şeymiş.

Şu mermi içimi delmeseydi eğer Seni alıp götürecektim

Ece ablam eve gelmiştir

En son babamla gelmiştim halamlara asansörde ablam beyza saçını boyatmak istiyor diye şikayet etmişti beni babamda saçlarımı sevip "kocaman oldun istediğini yapabilirsin güzel kızım" demişti şimdi sadece ablamla ben vardık birbirimize bile bakamadık

Ah akabinde düştü gönül Yardan ayrılması müşkül

simdi bunlar benim en iyi yaşlarım mı gercekten

Babamın telefonu çaldı yine açtım muhammed bey bir arsa işi vardı o yüzden rahatsız ettim sizi dedi adam boğazım düğümlendi söylerken

Hayatımda hiç bu kadar almamıştım babamın telefonunu elime bir oyun oynardı saatlerce hiç sıkılmadan şimdi ben oynuyorum saatlerce hem de hiç sıkılmadan

İlk defa doğum günüm için heyecanlı değilim çünkü çalmayacak telefonum "Küçük hadi hazırlan pastanı almaya gidelim" demeyecek babam