روایت ساده داستان اینگونه است؛ تقریبا تمام همسایگان کوچک و بزرگ ما، پیشینه دست اندازی به خاک میهن ما را دارند. اما گاهی چنین مینماید که فراموشمان شده است. بر سیاق جهانبینی زردشتی، تاریخ ایران نیز آوردگاه همیشگی راستی و دروغ بوده است. چه در میدان رخدادها و چه در متن کتابها

. درین زمانه که زاغان شکرشکن شده اند به استخوان نکند زندگی هما چه کند؟! #صائب_تبریزی

یک مشت ابله اتو کشیده سالهاست که از پشت میکروفون خبرگزاریهای جهان، از نظم جهانی، حقوق و هنجارهای بین الملل، حقوق بشر و انبوهی از رویاهای به حراج گذاشته شده بشری سخن میگویند. در جهانی که فرمانروایش دزد یک‌ چشمی است که ثروتش پس انداز پول ژتون فاحشه خانه های غرق در دود و پلشتی است.

دکتر جواد طباطبایی تبریزی: «ما یک‌ ملت هستیم ..» من حس می‌کنم این کشور [یعنی ایران] در خطر جدی‌ست. اغلب وحشت می‌کنم از آن افقِ نه چندان روشنی که در مقابلِ ماست. ما کشوری هستیم که کاملاً متمایز است با تمام کشورهایی که در دور و بَر ما هستند؛ ما هیچ ربطی به این‌ها نداریم.

بعد از چند روز مسافرت کاری با موکل برمیگشتیم اصفهان. در تمام طول راه از بسته شدن راه پیشرفت مالی حرف میزد. باور کرده بود یکی جادو جمبل کرده که ایشون دیگه مثل قبل نمیتونه هر سالی یک بیل مکانیکی ۲۰ میلیارد تومنی پس انداز کنه. میگفت: هر پروژه که میگرفتم یک‌ دستگاه سنگین اضافه میکردم

حالا آقای هدیه لو حرف دلش رو زد از خاطره شخصیش ولی حواستون باشه اون خنزیر بد مکافاتی که اسم کثیفش بر قلم این رند خوش سخن رفت، شاعران دربارش شهرتی نداشتند بلکه سردارانش پرشمار بودند. بیش از ۱۰ امیر ترک و تازیک را به جنگ بابک و مازیار فرستاد. حتی خیاط دارالخلافه [محمد درزی] را

از داخل حاکمیت بغیر از عربده آخ بردیم، زدیم، پوکوندیم، حرف حسابی بگوش نمیرسد. بنظرم منتظرند تا ترامپ از کارهای جانبی بپردازد و با فراغ بال به سراغ ما باز گردد. یک یابوئی پریروز نعره میزد که ما آغازگر حمله نخواهیم بود. باور نمیکنم اسنراتژی جنگی که ۴۰ سال انتظارش رو کشیدید این بوده

کارنامه کدام‌ متفکر بر مسند مدیریت نشسته ای خالی از نقاط سیاه و اشتباهات فاحش است؟ من هیچوقت با افکار سروش و حتی با ادبیات فاخر نوشته هایش پیوندی نداشتم. اما سروش از جایی برگشت و جذابیت مسند نشینی را کنار گذاشت. سخنرانی های سروش را به هم میریختند. سالها تحت بایکوت و سانسور بود

مهندس فقیعی حقیقتا مصداق عینی، بارز، شفاف و روشنی از یک شخصیت متین، باسواد، آگاه، بی غرض و منصف است که باید نوشته ها و مباحثاتش را مطالعه کرد. آقاجان از من پیرمرد بشنو منصف و موقر بودن به مراتب سخت تر از باسواد شدن است

مشخصه جامعه امروز، معجونی از مسئولیت ناپذیری، منفعت طلبی، خودبینی و سهم خواهی از غارت ثروت ملی است. اکثریت قریب به اتفاق ما بجا و نابجا، با دلیل و بی دلیل، حق و ناحق، مستمرا از همه از جمله استکبار خارجی، استبداد داخلی، فساد دولتی و... انتقاد کردیم. اما از نقد خودمان بازماندیم.‌

اختیار دارید ما ابومسلم خراسانی را هم وادار به تغییر نام کردیم. بومسلم صاحب الدعوه در واقع مبلغ عباسیون بود.

خرخاکی ها در جنازه ات به سوء ظن مینگرند.

استاد صفی نژاد مردی پرهنر و پژوهشگری پرکار بود. نوشته های ایشان در باب تاریخ قنات و سازو‌کار و نظام حقوقی قنات، پرآوازه ترین کار او بود، اما ایشان در زمینه مردمشناسی کارهای ارزشمندی بیادگار گذاست. استاد در مورد طوائف بختیاری پژوهشهای ارزشمندی انجام داد که اکنون در دسترس ما هستند.

یکی دیر ماند یکی زودتر سرانجام با مرگ باشد گذر سام گیوراد دوست گرانقدر ما جناب گیوراد به سوگ پدر نشسته اند. برای سام و پرده نشینان خانه پدری اش و برای همه هموندان و دوستدارانش تندرستی و نیک فرجامی آرزو میکنم. روان پدر در آرامش و آمرزش!

۱۱۶۷ سال پیش در روزی چون دیروز، نخستین شاعر بزرگ پارسی‌گوی پس از اسلام، ابوعبدالله جعفر بن محمد بن حکیم بن عبدالرحمن بن آدم (۸۵۸-۹۴۱ میلادی) متخلص به #رودکی در روستای بَنُج در رودک در ناحیه پنجکنت ولایت سغد چشم به جهان گشود. هر که نامُخت از گذشت روزگار نیز ناموزد ز هیچ آموزگار

جفتک زدن تو سینه ایران هم حال میده هم پرطرفداره و هم مایه شهرت. همان که لطفی در مورد ایشان گفت کماکان صادق است. بجای تریبون خریدن سر پیری و از فرهنگ ملی هزینه پرداختن، بنشینید یک‌ کم متانت و وقار یاد بگیرید. اندکی منش فرهنگیتان را تقویت کنید.

همکار نکته سنج ما جناب کوهستانی به نکته بسیار مهمی اشاره فرمودند. مشکل دیگری که در همین راستا وجود دارد، امتناع برخی از شوراهای حل اختلاف از صدور قرار تامین دلیل در خصوص سوابق ثبتی املاک با این استدلال است که سوابق ثبتی ملک، در معرض تعدی و تفریط قرار ندارد.

با اینکه مبحث تاریخ حقوق قضائی و سیر تحولات دادرسی در ایران از موضوعات بسیار مورد علاقه ام بوده و برغم آنکه کتابها و مقالات زیادی در این باب مطالعه کردم، اعتراف میکنم که نام این دو شخص و جایگاهی که در حقوق ما داشته اند را برای اولین بار در این پست جناب توسلی خواندم.

مولوی پژوهی، مثنوی پژوهی و تحقیق و تصحیح افکار و آثار مولانا عمری چندصد ساله دارد. فهرست مولوی پژوهان قدیم و جدید ایرانی و غیر ایرانی را ببینیم. قدما: افلاکی، فریدون سپهسالار معاصرین؛ فروزانفر، موحد، زرین کوب، شفیعی، وفائی، زمانی خارجیها: نیکلسون، گلپینارلی، دین لوئیس، ماری شیمل

از مشکلات و نواقص دیرپا و قدیمی ما این بود که درک درستی از ضرورت ثبت و ضبط رخدادها و شخصیتهای مهم تاریخ نداشتیم.‌ شمار کتابهایی که به شرح سوانح ادوار مختلف پرداخته و یا رخدادهای مهم را دقیق ثبت و ضبط کرده اند، در قیاس با دواوین شعر و کتب تاریخی که کلی گوئی کردند، بسیار اندک است.