İyiyi kötüyü ben değil, sen değil; yalnızca "el alem" bilir, onlar karar verir, sana yalnızca uygulamak kalır!... (bir toplum gercegi)

"Unuttum..." deyip insanları kandırmak kolaydır. Ama sahibinden başka hiç kimsenin görmediği "kalbi" kandırmak zordur...

"Bir ömrü sevmediği kişiler arasında geçirmek" insana verilmiş en büyük cezadır!...

Bir aşk cümlesi olarak: "senden nefret ediyorum..."

Trafikte bir küfür biçimi olarak "uzun uzun kornaya basmak!..."

Uzaktakilerin gelmesini beklerken, elimizdekilerin kıymetini bilmiyoruz. Belki de sırf bu yüzden kaybediyoruz...

Dolabı elbiselerle dolu olsa bile, bir kadın "giyecek bir şeyim yok" diyorsa konu kapanmıştır. O alışverişe çıkılacak, o kadar!...

Çok mu özledin? Birkaç dakika yaptığı mallıkları düşün, hemen oracıkta bitiyor!...

Dikkat et canım, "şeytanlarımdan" kurtulmaya çalışırken, "meleklerimden" de olma!...

Şans herkese gülüyor aslında; kimine ağzıyla, kimine kıçıyla!....

Ne akşam yemeği, ne de sabah kahvaltısı; kesinlikle "kahvenin" mutlulukla bir ilgisi var...

Bazıları unutulmaya, bazıları ise vazgeçilmez olmaya mahkumdur!....

İnsanlar değişmez, yalnızca "daha az" sevmeye başlarlar!..

Gitmek istiyorsa eğer bir şeyler yapın, durmayın öyle. Yolu gösterin mesela; cehenneme kadar gidebileceğini söylemeyi de unutmayın!...

Zaman düşmandır azizim! Hiçbir şeyi düzeltmez, yalnızca ömürdür yitip giden..

Bazı gerçeklerin kimseye yararı yoktur. ~sus~

Zorbalıkla fikirleri yenemezseniz!..

Benden değerli misin?

Belki bir kitabın aynı sayfasında ağlamışızdır. İşte bu haberimiz olmadığı halde dünyanın en güzel karşılaşması olabilir.