arıyorum cebimde masalımın mutlu sonunu

alev aldı kalbimin derinlikleri, sokaklarım darmadağın

sen benim yüreğimi ayaza muhtaç ettin

hiçbir çaba yetmedi, hiçbir sevgi de yetmez sana. neleri yok yere hiç ettiğini bir gece ansızın anımsarsın

"o narindi, güçsüz değildi." balzac.

içinde kıyamet kopuyordur ama dışarıya belli etmiyorsundur..

“Kaç kış kaldı bilmiyorum ama inanıyorum ki beni bekleyen bir bahar var.”

ve kimin yanında olursam olayım, ağladığım her filmde aklımdan geçen sen olacaksın

ben seni ne yapsam mümkün edemedim

zaman geçiyor aynı yerdesin, ama aynı kişi değilsin

Sabah sustukların, gece yastığa başını koyunca bağırmaya başlar..

en çok benim inancım kalmadı ama en çok ben inanmaya çalıştım

Emeğine yanarmış insan, giden zaten hikaye

birçok şeyi anlamış olanlar yalnızlaşır

benim içim soğuduğunda seninkine ateşler düşsün

bir zamanlar sevdiğim için çabaladığım biri vardı. beni sevgiyi unutur hale getirecek kadar yaraladı, en çokta ona hakkım helal değil

benim belimi mahşerde bile kavuşulmayacak bir sevdaya tutulmak büktü

Gözlerimi dolu görmedin diye göğsüm ağrımaz mı sandın

şimdi benim yolum sana dar, senin sokağın bana çıkmaz

onunla bir geleceğin olmadığını kabullendin, ama kalbin hala ondan başkasını istemeyecek kadar ona ait kalmış