“Zâyi olmuş bir heves yığınıyla, kalakalır insan.”

damardan inşirah veremez miyiz serumla falan

babamin memlekete gore insan degerlendirme isini cidden hakli bulmaya basladim

gözlerimde parlıyor yarınlar

kıyısından dönüp kurtulduğumuz şeyler için de binlerce minnet

bugün yolda yürürken beni mutlu eden bir şeyi fark ettim… ama anlatacak kimse yoktu.. tweet bu kadar

nostalji yanılgıdır. hiçbir şey hatırladığınız kadar güzel değildi

kendi halindelik

Allahim nelere kadirsin sen böyle

evet hala düzeltmedim uyku düzenimi

sizinle konuşmak isteyen biriyle konuşursanız random atsanız bile konu açılıyo çok kasmaya gerek yok

kendime göre güzellikler buluyorum yaşamakta işte..

Ankara trafiği yine ‘eve varan kazandı’ modunda.

olacak olan her şey olur buna da kader diyorlar

kıştan sonra gelen bahara ihtiyacım var

hayatta her şey yarım kalır

Ankara’da kar yağışını gören bir Geredeli mutluluğu var üzerimde

yaradandan istemek bile nasipse, vermek de kaderdedir

mutsuz değilim ama neşemi kaybettim

Tek başına oturmaya alıştığın bir evde, kapının çalınarak açılması ne güzel bir duyguy­muş