"Renkler vardı Gülfem, sesler şarkılar vardı. Bazen öyle anlarımız olurdu ki alev saçlarından kıvılcımlar saçılırdı, gözlerinden yıldızlar görünürdü. Bütün dünya nurla dolardı. Cümle alem bir kalp olup damarlarımıza akardı.Şimdi hiç renk yok..."

Yusuf Tekin döneminde atanma hikâyemin devamı kursakta...

Ruhum daralıyor, içim sıkılıyor, kalbim sıkışıyor, günden güne eriyorum. Benim de atandığım şehre , okula gitmeye hakkım vardı. Bir bakanın mülakat inadı yüzünden bana geriye kalan ise duvarı saatlerce boş boş izleme...

Güzel, yakışıklı, genç , yaşlı olmanız bir şey ifade etmiyor. Çünkü kalbiniz kötü, çünkü başkalarının mutsuzluğuyla mutluluk saçıyorsunuz etrafa, çünkü hak yiyerek geldiniz bi yerlere, çünkü mülakat olmasaydı atanmayacaktınız, çünkü hala iğrençsiniz...

Belki yorulmuşumdur, belki vazgeçmişimdir, kim bilir belki de yorulduğum için vazgeçmişimdir?

Ne mutlu ne de mutsuzum. Tek hissettiğim her aldığım nefes canımı acıtıyor. Çünkü tek ve son şansım olan atama hakkım, elimden alınıp başkasına verildi. O şehirde , o okulda, o sınıfta olmak benim hakkımdı. Ama başkasına verildi. O başkası mutsuzluğumla mutlu.

'O iğrenç kalpleriniz, size hak ettiğinizi verecek.'

"O gece bütün hikâyeler yarım kaldı." #6subat2023

"Sonların başladığı yerden, Başlangıçların son bulduğu yere gidiyorum."

Önceleri bazı şeyleri konuşmak,anlatmak,paylaşmak yerine kendi içimde çözerim diye sessizce uzaklaşıp,ortadan kaybolurdum.İyileşince de geri dönerdim.Ama bu sefer ne geri dönebildim ne iyileşebildim.Çünkü ben yolumu kaybettim, çünkü ben umudumu kaybettim, çünkü ben...

Bazen kendime sarılmak istiyorum. Çünkü bana iyi gelenin, beni benden başka kimsenin anlamadığını, kendimden başka kimsenin yanımda olmadığını biliyorum.

"Artık veda bile etmiyor insanlar, yazmayınca bitiyor..."

Üzülünce yalnız hissedince kime gidiyorsunuz ben az önce böyle bir yerim olmadığını fark ettim.

İntihar etmek bir çözüm değildi. Sadece kaçıştı, nefes almaktı; üzüntüleri, kırgınlıkları bitirmekti, gözyaşları silmekti, yalnızlığı yok etmekti...

"Çiçeklere aşağıdan bakmaya gidiyorum."