Ya biz tartışmayı bilmiyoruz ya da sorun çözmeyi bilmiyoruz. Veyahut üslubumuzda bir sıkıntı var.

Yani 21 Nisan 2016'da hala yeni anayasa diye konuşmaya başlıyorsak, biz 33 yıl acaba ne yaptık?

Gördüğümüz, 33 yıl kırmızı ışıkta mazot yaktık ve bir adım bile mesafe kat edemedik

Siyasi partilere rica ediyorum, 1 Ekim 2016'ya kadar, bu kısır döngüden vatandaşı kurtaralım.

Yok rejim değişiyor, yok diktatörlüğe gidiyor, oraya, buraya gidiyor. Herkes anayasa taslağını ortaya koysun.

Kimin ne söylediği belli olsun. Bunlar yapılmadığı sürece biz 33 sene daha böylesine tartışmaları yaparız. Bir adım mesafe alamayız.

Onun için 1 Ekim’e kadar, benim şahsi kanaatim, az bir zaman da değil ayrıca, partiler bir netice ortaya koysun.

Akademik olarak başkanlık sistemini arzulayan çevreler geçmişte de oldu. Ancak bu tartışmayı popüler hale getiren kişi Turgut Özal'dır.

Turgut Bey başkanlık sistemini gündeme getirdiği dönem, Türkiye 10 yılda 12 tane koalisyon hükümeti kurulmasıyla, çok şey kaybetmişti.

Özal, Türkiye koalisyonlarla iyi işler yapamıyor, çözüm başkanlık sistemi dedi. Sonra Demirel bunu gündeme getirdi, Demirel'i suçladılar.

Şahıslardan ayrı sistemi tartışsaydık, bugün bunları konuşmazdık. Bundan kurtulamadığımız için, Özal'ın akıbetini Tayyip Bey de yaşıyor.

Başkanlık olursa ne olur denildiği zaman, rejim değişir diyorlar. Niye değişiyor? Türkiye Cumhuriyet laik ve demokratik bir hukuk devletidir

Bunun başkanlık sistemi ile ne alakası var? Toplumda öyle bir şey pompalanıyor ki... Vehimler, endişeler, nefret...

Böyle bir zihinsel hastalık yaşıyoruz Türkiye olarak. Bu marazi bir durum, bundan kurtulmak lazım.

Türkiye'de sosyolojik gruplar, cemaatler var. Bunların görevi gereği, siyaset yapmamaları gerekiyor.

Belli bir niyetleri var. Sizden benden para toplarken işte ne derler, ‘iyi insan yetiştireceğiz', ‘Müslüman gençlik yetiştireceğiz'.

Siz buna olumlu bakarsınız, ama bunun dışına çıktığı andan itibaren siyaset alanına girmiş olur.

Bundan da kayıt dışına dönüşürler. ‘Bana şunu ver', ‘Ben de sana bunun karşılığı oyumu vereceğim..'

İşte bu paralel yapı da çoktan çığırından çıkmıştır. Yaptıkları demokratik bir sistemde asla kabul edilebilecek şeyler değildir.

Türkiye bu tecrübeyi çok pahalı yaşadı, yaşamaya da devam ediyor. Bunlar, kayıtdışı dindir.