Birinin “herkes ve her şey bir yana, o bir yana” kişisiyim.

“Minik bir kız çocuğu saçlarımdan öpüp ohh çekmiş”

Derinliğe layık olmayan herkese berbat yüzeyselim

şiirime kenar süsü olan sen*

koynumda yıldızlar bende gökyüzü

“Senin Rabbin hiçbir şeyi unutacak değildir”

Yürüyor sanki sokaktayken yanımda, elimden tutmuş çiçekli küçük bir dal

Ah alanın huzur bulmadığını, kibirle konuşanın imtihanla küçüldüğünü, ucuzladığını, kınayanın da aynıyla sınandığını gördüm.Kime ne isterseniz kendinizde bulacağınız odur. “Senin Rabbin hiçbir şeyi unutacak değildir”

ruhumdaki kuşları havalandırıyor sesin

Bazısı için tek gerçek gürültülü gündemin her yerinde olmaya ve ilgi çeken bir gündemin içinde varlığını bize dayatmaya devam edecek. Patolojik bir görünürlük bağımlılığı. Ve bunca hünere, hırsa rağmen gürültülü bir varoluş kavgası. Trajik bir varolamayış hikâyesi.

İlahi adaleti hep kendi ahlarınız için çalışıyor sanmanız :) ne tatlı

Ülkede herkes nihilist penguenmiş ama kimse pengueni yalnızlaştıran çoğunluk değilmiş

Gündemin bize hatırlattığı bazı şeyler var; mahremiyetin ve haysiyetin muhafaza edildiği özgün hayatlar inşa etmeye dair. Ve bir kere daha ikna olduk ki bir avuç iyinin şok olma halinden öteye geçmiyor hiçbir kötülük. Hem sayfalarca yazmak hem uzun uzun susmak istiyor insan.

Öyle çok umursuyorum ki ta ki bir daha hiç umrumda olmayana kadar sonrası; hiçlik makamı .

Eksik parçalarımı aramaktan çok kırıklarımdan sızan ışığı sevmeye emek harcadım

Yüzler yüreklere hiç benzemiyor

Kimseyi kendim için bir şey yapmak zorunda bırakmıyorum artık. Ne değişti ne oldu bilmiyorum. Herkes tarafından sevilmek zorunda olma esaretinden kendimi özgür bıraktım. Hem kendimi hem herkesi.

Ruhumun ruhu bir tek senin varlığına katlanılır bu dünyanın karanlığına🫧