Jy sê jy wil net die beste vir my hê, minwetend dat jy die beste vir my is.

Dis makliker om mure te bou as wat dit is om iemand in te laat...

Eendag hoop ek dat die pyn sal weg gaan. Eendag hoop ek dat die las ligter sal raak. Eendag hoop ek dat my liefde vir jou sal verander.

Ek wens iemand kon net verstaan hoe ek voel. Ek wens iemand het geweet wat om te sê om alles beter te maak.

Ek soek nie 'n bos blomme of die duurste geskenke nie. Ek wil net voel dat ek waardeer word.

Die enigste rede hoekom jy nie wil laat gaan van dit wat jou so ongelukkig maak nie, is omdat dit jou eens so gelukkig gemaak het.

Ek gaan seker vir ewig met die scars loop wat jy agtergelaat het.

Daar's absoluut niks meer pateties as jy verby iemand stap wat jy ken, hulle in die oë kyk en dan wegkyk sonder om te groet nie.

Is dit moontlik dat jy jouself kan mis, soos 'n ou weergawe van jou persoonlikheid, verlore in tyd, een wat minder fucked is?

"Siels dronk.△: "You're out of your mind to think that I could keep you out of mind.""