bazıları yaşar, bazıları söyler, bazısı ikisini de yapar.

başladım yazmaya bölük ve karmaşık bir yere yerin kayganlığını umursamadan ve kaybolur geçen zaman.

verimli bir gün olmadığı gibi verimsiz bir gündü.

doğru ve mantıklı olanı yapmamaya olan o derinlerden bir yerden gelen huyu bırakmıyordu yakasını.

kaldığında tek

birer kutu

izmir'de bir gün batımı.

midye ve gün sonu sokak.

böyle

tesadüfün peşinde.

korku!

bir sonun ardından söylemek zordur ve hayatın formülü aslında bulunmuşken yapmak aksini. yanılmıyor formüller ve insan ne aşağılık olabiliyor istediğinde. gerek biraz da vakit. bitiyor

bekleme zamanlarının sanatçısı yazar mıdır ne yazar kim okur

umuduyla bir gün kuruluyor cümleler bunda yok bir bahis.

dolduruyorum boğazımı soru işaretleriyle

önemi yok okuyucunun o olur okuduklarının da yazarı

demiş ve demişlerin genişlemesi özgü değildir diyenlere.

kalmalı bir arada uçmamalı, kim nasıl itti parmakları getiren buraya.

yoksa bir şey, varmış gibi yaşansa ne

hayatımı sahnelere bölüyorum