Aşk sadece anlayana

Varlığının hatırına dünyanın diğer tüm gereksiz varoluşlarına katlanıyorum

Elimi tutan elin aslında ipini tutar yüreğimin

Aklımda sen varken yalnız kalamıyorum

Sabrın sonu selamet değil kıyamet bu aralar

Doğadaki renklerim hep sana

Israrla devam edilen yanlışın telafisi olmaz iyi geceler

Bir sen kaldın dünyada güzel bildiğim

Karaktersiz insan şüphesiz her koşulda kendini belli ediyor ya

Tüm mesele sabır ve tahammülde

Bir şeyi sürekli tekrarlama kaybeder bir anda anlamını

Denenmişi denemek yok

Kalan bütün güzelliklerim kötüyle bilenmiş

manzaramın güzelliğinden bahsederken perdem hep kapalıydı. ben hiç iyileşemedim. yürüdüğüm yollar hep aynıydı ama gözlerimi kapatınca başka yere giderim sandım. küçük bir kız çocuğu olup hayatımla oyun oynadım. bak, bunlar hiç yaşanmadı, bunları duymadın diye diye kendimi avuttum

Dost sevindirmek güzelde favorim düşman çatlatmak

Ben bu aşk ile dünyanın kahrına gülüp geçerim

Derman aradım derdime derdim bana derman imiş.

Seni sensiz yaşamak zor

“Bi dokunuşun vardı,o gece dolunaydı”