کاسه‌ی گدایی در لندن

چندوقت پیش با جاده‌ی نهبندان به شهداد آشنا شدم. هی خودمو توش تصور کردم، تصور کردم... اگر بپرسن فقط یه چیز ایران رو که دلش برات تنگ می‌شه انتخاب کن، میگم جاده‌هاش. دلم براشون پر می‌کشه. می‌خوادشون.

از جمله مصادیق کسشر اوری‌ور... توو روزی که مکانیزم ماشه و بی‌برقی و بی‌آبی و اعدام و گشت ارشاد و همه‌چیز همزمان خبرش هست، این میاد توو تایم‌لاینت. بعد چطور «به مراتب سخت‌تره» که دائم تبلیغ مهاجرت می‌کنی توو اینستات؟ دوزاری.

ساعت دو بعد از نیمه شب. مطب دکتر حاتم. آقای مودت بعد از خروج موفق جن از بدن.

ابن دوست ایرانی سااال‌ها دور از ایران ما که خبرای ایران رو دنبال می‌کنه، هفت صبح بهم مسج داده: مگه بابک زنجانی قرار نبود اعدام بشه؟ چرا الان آزاده بیزنس و دم و دستگاه داره؟ 😳😳 توان توضیح دادن نداشتم، نوشتم: با ابعاد سیرک حکومت‌داری در ایران تازه داری آشنا میشی عزیزجان!

دوستام توو ایران ایونت‌های قشنگ می‌ذارند، مامانم می‌ره بینشون. یه خانوم پیر با موهای سفید فرفری وسط یه عده دختر و پسر جوون. برام عکس می‌گیره، تعریف می‌کنه فلانی اینجوریه، من اینو تعریف کردم... به شور زندگیش حسودیم می‌شه. کاش در پیری عین مامانم بشم.

چی شد زیدآبادی اینجوری شد؟ واقعاً نمی‌فهمم.

یادم نیست آخرین بار کی بلال کبابی خورده بودم. 🥹🥹

بعد شیش روز می‌خوای بیای سر کار، به خودت امید بده بهمنی عزیزم! امید بده. 😁🥴

آبرو را خورده و حیا را قی کنید تا رستگار شوید. قال خوشحال

من چندوقته با عینک نمی‌تونم با موبایل کار کنم. الان رسیدم فروشگاه، سرمو از گوشی درآوردم دست بردم به کله‌ام دیدم عینک نیست و بعله! عینک رو خونه جا گذاشتم. انقدر سرم تو گوشیه کل مسیر یکساعته نفهمیدم. حالا ببینم چطور می‌گذره امروز. تازه شب هم میرم خونه‌ی دوستام، فردا هم عینک ندارم.

من اولین تجربه‌‌ی درستم با سکس پارتنر خیلی دیدم به رابطه رو عوض کرد و خیلی چیزا یاد گرفتم. اگر چارچوبش درست تعریف بشه، با هم صادق باشین و توی رودربایستی نیافتین واقعاً خوبه. حوصله کنم قصه‌اش رو می‌گم. بعد شش ماه، ما دوست دختر/پسر شدیم که اون هم جالب بود. خیلی هم تمیز تموم شد.

بی‌پدر مادر در لندن

جالبه این آهنگ صبر ایوب استاد رو تازه دارین می‌گین میشه باهاش گریه کرد. همیشه گریه دار بود. خیلی تکستش غمگینه واقعاً.

اومدم بگم من اینجا سر و کله‌ام خیلییی کم شاید پیدا بشه. اکانت رو دی‌اکتیو نمی‌کنم، چون مثل دفترچه خاطراتمه، میام می‌خونم هرازگاهی ولی اکتیو نیستم دیگه. مگر روزی که خامنه‌ای بمیره یا آخوند بره. میام توو جشن شرکت کنم. توییتر واس شوما. بوس به کله‌هاتون تا ابد #زن_زندگی_آزادی