Emin olmadan yaptığımız şeyler kirletti bizi...

Yaşamak bir tıkırtıydı, aldırmadılar.

Yaşamaktan bahsedenleri yarım kulak dinledim. Olduğum yerde olmayana,asla olmadığım şeye ait oldum hep...

Caddeden karşıya geçerken elimiz aniden bırakıldı. Kalakaldık öylece. Çok küçük yaşta alıştık yalnız yürümelere.

Mutluluğu acılarla anlamaya çalışmak da artık boşuna Ne ateşe, ne de suya erdi muradım...

Yürüyorum. Yürünmesi gerektiği için değil. Sadece yürüyebildiğim için.

Tüm kelimelerin kanadığı bir yerdeyim…

Hiç bir şey söylemeyen sözlere varmak için Herşeyin sonuna kadar söylenmesi gerekti

Elimde beklediği gelmeyen bir çiçeğin dalgınlığı...࿐➷

Need.

Dolaplar, çekmeceler, etajerler, komodinler hatıralarla doluydu eskiden. Şimdi sadece kıyafetlerle dolu.

Yalnızlığım, sırça gövdemdeki küçük bir çatlaktı eskiden, şimdi varlığımı boydan boya kateden bir kırılma!

Zamanın içinde kaybolan bir yelkovan gibiydim, düşlerim ise beni ayakta tutan tek gerçeklikti.

Betonarme duygulardan, evlerden, insanlardan... Kaçasım vardı yeşil çimenlere, gelmeyesim vardı. Sonsuzluğa çığlık atasım vardı... O iyi insanlar gibi atıma binip gidesim vardı... Gidemedim...

Keşke yarınlara ertelediğimiz şeylerin biz onlara eriştiğimizde birer pişmanlığa dönüşeceğini vaktiyle görebilseydik...

Sesleri kaydedin, fotoğraflar çekin ve anları değerlendirin. Bir daha asla duyamayacağımız sesler, bir daha asla göremeyeceğimiz insanlar ve bir daha asla yaşayamayacağımız anlar var...🏹🥂

İnsanların kavuştukları vakitlerin ben yasını tutuyorum geçmişte. Bir nevi geçmiş bekçiliği gibi sancılarıma sarılıyorum...🍷🌘

"Bedenimize ve hayatımıza saldıran aklımızdaki düşünceleri yok etmekti. Hayatımızı bizim dışımızda kimse mahvetmemişti. Ve biz o intikamın peşindeydik. Beynimizi öldürmenin peşinde..."