Bir yalan dört doğruyu götürür; iyilik, güven, sadakat, huzur…

İnsanı iki şey terk etmezmiş: Gönlündeki yara bir de yanındaki ana..

Hadi yalnızlığını idam et bakalım, son arzusunu yerine getirebilecek misin?

Uzaklıktan yakınlıktan daha güzeldir. Çünkü her yakınlıkta kaybetme korkusu, uzaklıkta ise kavuşma ümidi vardır.

Kişinin kıymeti dilinin altında ve kalemlerinin ucunda gizlidir. Onu söz ve yazı açığa vurur…

Yalnızlık ömrüm boyunca tanımadığım bir yabancıydı, onunla şimdilerde beraber uyanıyoruz. Her yeni güne iki yalnız, şarkılar yazıyoruz

Dostlar ırmak gibidir, kiminin suyu az, kiminin çok... Kiminde ellerin ıslanır yalnızca, kiminde ruhun yıkanır boydan boya.

Yüzün değil, hüzün görünür bazen aynada. Çeki düzen veremezsin.

Bir gün bir sevda çalar kapınızı… Şaşırırsınız, beklemiyorsunuzdur… Bu güne kadar gelen sevgilere hep misafir olarak bakmışsınızdır… Ancak, bu sevgi aşktan öte olarak yerini alır gözlerinizden kalbinize!

Bazen bu yüreğe bu kadar acı fazla deriz kendi kendimize. Ama hata bizde; küçücük yürekle kocaman sevmişiz, ne haddimize.

İkimiz de birbirimizde olmayan şeyleri aradık. Sen bende kusur, ben sende huzur.

#30Ağustos 26 Ağustos gecesi sabaha karşı topların çelik ağzı çaldı bir hücum marşı... Büyük zaferin 95. yılında bütün şehitlerimizi rahmetle anıyoruz...

Bu dünyada ne zaman bir umut ışığı bulsanız onu söndürmek isteyen birileri olur.

Çok vagonlu bir trende her istasyonda yeniden başlayan çok seferli bir yolculuktur yalnızlık!

Ne çok acı var, ne çok zalim var. Ne çok firavun beyinli, nemrut kalıntısı var. Tüm bunların arasında, iyi ki ölüm ve cehennem var.

İnsan; geçmişin hasretlisi, geleceğin özlemcisi, yaşadığı anın şikayetçisidir.

Ruhumdan başka dostum olmadı ve derdimi dinleyen sadece gönlüm vardı.

Aşk; görmekten çok özlemeyi sever, dokunmaktan çok düşlemeyi. Ve aşk öyle haindir ki; nerde imkânsız varsa gider onu sever.

Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak.

Yükün dürüstlükse gücün düşer belki ama başın düşmez.