Sana neden sustuğumu anlatayım, ikinci şansların üçüncü dördüncüye dayandığı yerde hala en kırılgan noktamdan neşteri sapladığın için.

Bir kadın gelir, değiştirir seni; alıştığın o sert, kararlı şeklini. Olamaz mı? Olabilir.

Kibrit çakıyorsun karanlıkta badem çiçeklerini görmek için Ve mart denizlerinde tedirgin bir çift sarnıç gemisi gözlerin Bir iş açacaksın sen başımıza yangın mı olur artık, bahar mı

Yalnızlık.. Benim lanetim.

"Dünyaya değmeden yaşamak" diye bir kavram var. Kimseye dokunmadan onca kalabalığın arasından geçip gitmek. Beklentisiz, arayışsız, belki ıssız. Acının kasvetli tünelinden geçip güneş çağırmak; şimşek biriktirmek tüm karanlıklara, grinin inadına yeşil olmak. Koşmadan varmak ışığa

Herkes dişil enerjinin sakin, yumuşak havasına bayılıyor ama madalyonun iki yüz var. Kutsal öfke krizimde de bana bayılman lazım

Aşk değil sevgiye inanırım. Fakat dümdüz sevmeniz bir şey ifade etmez. Sevgi, gösterilmeyi talep eder. Kafaya dayanan bir tabancadan daha çok hayat değiştiren sihirli bir değnektir. Belli edilir. Çünkü evdeki duvar, yerdeki halı da beni çok seviyor olabilir. Ve ben bunu bilemem.

Psikiyatrinin derin dünyasında "Borderline" kavramı vardır. O kişi için bir var bir yoksundur. Bugün seni severken yarın nefret edebilir. Bugün sana ölebilirken yarın seni öldürebilir. Kararsız, tutarsız, uzak davranışlara tetikte olun. Çünkü toplumun büyük bölümü tam da budur.

Hayatımı yargılamadan önce benim ayakkabılarımı giy ve geçtiğim yollardan, sokaklardan, dağ ve ovalardan geç. Hüznü, acıyı ve neşeyi tat. Geçtiğim senelerden geç, takıldığım taşlara takıl. Yeniden ayağa kalk ve aynı yolu tekrar git benim gibi. Ondan sonra beni yargılayabilirsin.

Ateş kadınlarının net duruşları, omurgalı oluşları, dobralıkları

Her şeyin, hayatın bile bir sonu varken; sabrın sonu olmaz mı. İşte o sona gelindiğinde en sabırlı insan bile kendi yangınını çıkarır. Kendi elleriyle kendi evini yakar. Ortalığı küle çevirir. Ve sessizce gider. Artık herkes kendi gerçeğiyle ve taşlaşmış kalbiyle başbaşadır.

Her yangın herkesi yakmaz. Faydalı yıkımlar vardır. Defalarca yeniden kendini doğuran, hayatını dağıtıp yeniden başlamaktan korkmaz, sıfırlar onu bozmaz. Kafasında kaç kere neleri başlatıp bitirdi, sabahladı, çabaladı, denedi, bilinmez. Harabeleri yıkmadan da saray inşa edilmez.

Bunlara Psikiyatri camiası "Dayanıklılık, koruma mekanizması, savunma yolları" gibi isimler verir. Gerçek başkadır. Bu, inancın gücüdür. Layık olmadığın çölleri sulamaya çalışmaktan vazgeçmenin cesareti. Çünkü insanın kendine ettiği kötülüğü dokuz köy biraraya gelse yine yapamaz.

Ben narsist aslan erkeginin egosunu yerle yeksân etmis ve travmasi olmus o koc karisiyim siz kimsiniz

Haritasında ateş elementi baskın bir kadınla sevgili olmak yangınla dans etmek gibidir. Isıtır, ışık verir ama onu kontrol edemezsin. Seni motive eder, destekler, seninle gurur duyar ve seni de yükseltir. Ama karşılığında aynısını senden de bekler. Tutkulu, coşkulu, gösterişli

"Uyuyacağım dedi, uyuyacaktır. Bir insana lekesiz ve katıksız inanabilmek ne saadet. Sevinçliyim dedi, sevinçlidir. Hava soğuk dedi, soğuktur. Seviyorum dedi, gerçektir"

Henüz haberinin olmadığı masalarda ayrılmış yerin var. Bilmediğin şehirlerde izlerini bekleyen sokaklar. Tüm ruhumla yalnızlığıma katayım diye seni, bende çıkarılmış yüzyıllık bir zırh var. Şimdi git yaratılanların en güzeliymiş gibi uyu, kavuşmaların da elbet bir çaresi var.

inandigim güvendiğim ve heveslendigim seyler tarafindan vurulmadigim bir yıl diliyorum

fakat müzeyyen, bak kaç yaşına geldin derin tutkuların korkak insanların harcı olmadığını hâlâ öğrenemedin

Acıyı tanımak, hatırlamak. Belki ansızın bir koku ile, belki de dolu gözlerle gökyüzüne değen bir bakış eşliğinde. Acının içinden geçmeden dışına çıkılmaz. En ihtişamlı ruhların yıkıla yıkıla kendini inşa etmesi bu işte. Herkes cesur ve onurlu derken, suskun ve kederli olmak bu.