Oh mis.. Yerim.. Tamam.. Günaydın.. Harika.. Bunlar öğrenilsin kullanılsın..

Yürümeyi öğrenmek 1 yılınızı aldı.. Kafayı tut, dön, otur, sürün, emekle hazır ol: yürü! İki yıl sadece etrafınızı dinlediniz, sesler taklit ettiniz, hem de durduğunuz yerde.. Derdinizi anlatacak kadar konuşmaya başlamanız 2 koca yıl..

Her çocuğun ihtiyacı mizaç özelliklerine göre değişiyor. Kaygısı veya duyusal hassasiyeti yüksek/düşük iki çocuğun ihtiyacı aynı ebeveynlik değil. Aynı şey tüm ilişkiler için geçerli. Karşıdaki insanın özelliklerini anlama çabasını es geçen kestirme, reçete öneriler eksiktir.

Birçok gönüllü psikolog hizmeti görüyorum. Ufak bir uyarı. Yetkin olduğunu bildiginiz uzmanlar dışında birinden hizmet alacaksanız Türk Psikologlar Derneği gibi örgütlerin yönlendirmesinile yapın. Travma özel uzmanlık isteyen bir alandır her terapist travma uzmanı değildir.

Bir ilkokul sorusu: Bir hisse senedi önce %10 artar, sonra %10 düşerse fiyatı ne olmuştur? Anketi yayın herkes yanıtlasın:

Birey terapiye, neyi neden yaptığını, kendisini bugünkü haline nasıl getirdiğini, ilişkilerdeki pozisyonunu ve ilişkiye etkisini, kendi duygu ve ihtiyaçlarını anlamak, kendi sorumluluğunu almayı öğrenmek, yaptıkları işe yaramıyorsa yeni yaratıcı uyumlar geliştirmek ve kendini

“neyi çok biriktirirsen, ona dönüşürsün”

Neden olmasın?

Yeterince dikkatli bakarsan, her şeyi görebilirsin.

An bu an, vakit bugün

Kimseye bir şeyi kanıtlama ya da anlatma ihtiyacı duymadan durabilmek, ne kıymetli.

Mesele bazen, sadece bakış açında. Farklı perspektiften bakabilmek içinse; sorgulayacak cesareti bulmak gerekir.

Söylenip şikayetlenmek, yerinde saydırır.

Bakış açın, sınırlarını belirler.

Ne yaptığın kadar, ne yapmadığın da önemli.

Birini ya da bir durumu “görünenle” yargıladığında, sana ait olan yargının gerçek olma ihtimali oldukça düşük.

Kayıp her zaman göründüğü gibi değildir.

Karşımızdakinin yetemediği yerleri görebilme becerisi, ancak kendi yetemediklerimizin farkındalığıyla mümkün.