İnsanların artık dünyaya bir çocuk getirmek istememesi, yani tarih boyunca en temel dürtüsü olan üremekten vazgeçmesi yalnızca ekonomik koşulların ağırlaşmasıyla, bireysel özgürlük ya da konforundan vazgeçmeme düşünceleriyle ilintili değil… Daha derin bir yerden geliyor bu

Sabır, görgü, emek, bekleme, sevgi, aşk, gerçek duygularla derinleşme… Eski dünyanın insana dair tüm kodları ters yüz edildi. Orta sınıf yalnızca ekonomik olarak değil, psikolojik olarak da yok edildi. Güvende hissetmeyen, geleceğe dair tahayyül kuramayan, yarınına söz

İlişkilerde mantık bir miktar da kişisel işler. Bazı insanlar, gerçeği kendi mantığına uygun olmadıkça reddeder. Cevapları, ötekinin davranışlarını karakterini kendi doğrularına/ mantığına göre revize etmeye çalışırken çatışma yaratır.

Uyumlu insana “Nasılsa idare eder” denilerek yapılan her ihmal, sınır ihlaline yatkın insana “Aman tadımız kaçmasın” diyerek verilen her taviz, iyi niyet tuzağıdır. Adaleti ve güven duygusunu zedeler; bir tarafı gücendirirken, diğer tarafı cüretlendirir.

Her anne-baba destekleyici değildir, her kardeşin güçlü bir bağı yoktur. Bazen en derin yarayı, en yakınımız açar. Kan bağı, sevgiyi ve saygıyı garanti etmez. Ruh sağlığını korumak için mesafe koymak, bencillik değil; kendine şefkattir.

Çok önemli: "Arı, sinekleri balın b*ktan daha iyi olduğuna ikna etmek için enerjisini boşa harcamaz. Bazı zihinler değiştirilmey uygun değildir."

Bazıları seni değerli gördüğü için değil, ‘sen halledersin’ rahatlığıyla yanında durur. ‘Bilmiyorum, sen nasıl istersen’ denilen her yerde sorumluluğun sana bırakılması bilinçli bir tercihtir.”

Mağduriyet çok konforlu bir şey👏🏻

Haklıyken kirlenmek, savaşırken canavara dönüşmek... Kanbolat Görkem Arslan’ın o müthiş uyarısı kulağımızda: "Bir bakmışsınız kötülüğü yol yapmışsınız." Etrafındaki kalabalık seni yanıltmasın, o karanlığı sen inşa ettin. Saygıyla🙏

Ah yalan dünya... #KanbolatGörkemArslan

"Utanç" demişti Bergman, "Dünyayı bir tek utanan insanlar kurtarabilir. Çünkü utanmak "kibir" denilen en büyük günahın panzehiridir. Yalanın, iftiranın, hırsızlığın, pişkinliğin, arsızlığın önündeki en büyük engeldir." Ingmar Bergman "Shame" (Utanç)

Sırf tatsızlık çıkmasın diye büyütmediğiniz şeyleri tekrar tekrar yapacaklar, en başından büyütün.

Bir insanın çocukluğunda inandığı şeylerle gençliğinde, yetişkinliğinde ve yaşlılığında inandığı şeyler arasında büyük farklar olmalı. Yoksa, o kişi yaşamıyor demektir.

Ön yargılarım var ve hepsi de tam isabet.

Kaygılı kişilerin sezgileri kuvvetlidir. Çünkü empati yapabilirler. Diğer insanların dikkat etmedikleri detayları görürler. Duygusal zekaları yüksek olduğu için ses tonlarını, jest ve mimikleri iyi okurlar. Haliyle çıkarımları da yüksek olur.

Bir kere daha; Aşırı olan her şey insan denen canlı için zararlıdır. Aşırı spor, aşırı sevgi, aşırı uyumak, aşırı kendiyle uğraşmak, aşırı yemek/yememek, aşırı çalışmak, aşırı dinlenmek. Bir yerde aşırılık varsa oradan sağlıklı sonuç çıkma ihtimali yoktur. Unutmayın.

İyi bir insanın kalbindeki en büyük yanılgı, herkesin en az kendisi kadar dürüst, merhametli ve art niyetsiz olduğuna inanmasıdır. Kendi iç dünyasında kimseye zarar vermeyi hayal etmediği için, karşısındakilerin de benzer bir ahlaki pusulaya sahip olduğunu varsayar.

"Kendinizi başkasına anlatmayın, sizi sevenin buna ihtiyacı yoktur. Sevmeyen de inanmayacaktır zaten."