Herkese yetiyorum kendime yetemiyorum. Güçlü olmayı öğrendim ama sarılmayı özledim. İnsan ne kadar güçlü görünse de, en çok annesinin dizine ihtiyaç duyuyor…

Göründüğüm kadar güçlü değildim, biri bana sarılmış olsaydı sabaha kadar ağlardım…

…

Annem kimseye anlatamıyorum böyle az da olsa içimi döküyorum buralara her hastaneden dönüşünde çok mutlu olur sonuçlarına beraber üzülürdük bu fotoğrafta da aldığımız olumsuz bir haberin üzüntüsünü yaşamıştık ama ben biliyorum annem sen cennetten izliyorsun bizi çok özledim seni.

Bu gül gibi bizde solduk senin gidişinle Annem... Çok özledik seni gül yüzlüm mekanın cennet olsun…🥀😓

"İyi misin?" diye soruyorlar. İyi olsaydım geceleri bu kadar düşünmezdim. Kalabalıkta bu kadar yalnız hissetmezdim. İyi olsaydım en ufak söz bu kadar ağır gelmezdi. İyi değilim. Çünkü çok sustum. Çünkü çok idare ettim. Çünkü herkesin yükünü taşırken kendi yükümle baş başa kaldım.

Mesela balkon o evin bir parçası ama sokakta ve soğukta…

…

Bazıları öyle şanslı olur ki hiçbir şey yapmazlar fakat yine de el üstünde tutulurlar. Ya biz efendim? Bizim yapmadığımız fedakarlık kalmıyor ama yine de yarım kalmaktan kurtulamıyoruz…

Sana uzaktan bakmama sebep olan bu hayatı, affetmeyeceğim."

11.12.🥀 çok özledim,sensiz beni savunan kimsemin olmayışına ağladım en çok da sensizliğime ağladım canım annem…

Keşke bu sevdadan payıma seni özlemek yerine sana sarılmak düşseydi…

kalbim hala ondan başkasını istemeyecek kadar ona ait kalmış...

Gülmeyi unutan yaşlı gözlere mutluluktan haber ver dilek taşı

Artık iki hayat yaşıyorum: "Birinde her şey yolundaymış gibi davrandığım, diğerinde ise kalbimin sessizce acıyla çığlık attığı."